Hold the line

Καλημέρα με επιθετικά ακούσματα.

Πράσινη ενέργεια από τις αγελάδες στην Ολλανδία

Τη μετατροπή της κοπριάς των αγελάδων σε βιοκαύσιμα, με σκοπό την κάλυψη μέρους των ενεργειακών αναγκών στα νοικοκυριά της ολλανδικής πόλης Λεουβάρντεν προωθεί πρότυπη βιομηχανική μονάδα.
Η κοπριά από τις αγελάδες σε κοντινό γαλακτοκομείο θα βράζεται μαζί με γρασίδι και υπολείμματα από τη βιομηχανία τροφίμων και το βιοαέριο που θα απελευθερώνεται κατά τη διαδικασία αυτή θα χρησιμοποιείται ως καύσιμο για τους κινητήρες του εργοστασίου.

Η ενέργεια που θα παράγεται θα διανέμεται σε περίπου 1.100 σπίτια που βρίσκονται στην περιοχή γύρω από το Λέουβαρντεν στη βόρεια Ολλανδία, διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της η εταιρεία Essent, η οποία διαχειρίζεται το εργοστάσιο. Πρόκειται για το δεύτερο εργοστάσιο αυτού του είδους που λειτουργεί στην Ολλανδία.

Ελευθεροτυπία

Μια όμορφη γειτονιά προστατεύει από τον... διαβήτη

Οι άνθρωποι που ζουν σε γειτονιές με πολλά πάρκα για περπάτημα και τρέξιμο, άνετα πεζοδρόμια, καλό δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών και έχουν εύκολη πρόσβαση σε λαϊκές αγορές φρέσκων φρούτων και λαχανικών, έχουν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο (σχεδόν 40% λιγότερο) να εμφανίσουν διαβήτη, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη έγινε από την Amy Auchincloss της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Ντρέξελ της Φιλαδέλφεια και δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό "Archives of Internal Medicine" της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Η έρευνα επισημαίνει ότι, αντίθετα με άλλους παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά το διαβήτη, η διαμόρφωση μιας όμορφης, λειτουργικής και υγιούς γειτονιάς βρίσκεται μέσα στις δυνατότητες των αρμόδιων Αρχών, ώστε να καταπολεμηθεί η επιδεινούμενη επιδημία του διαβήτη, που πλήττει σήμερα 246 εκατ. άτομα παγκοσμίως. Η κακή διατροφή και η έλλειψη σωματικής άσκησης επίσης συμβάλλουν στην εμφάνιση διαβήτη.

H νέα έρευνα μελέτησε περίπου 2.300 άτομα ηλικίας 45 - 84 ετών από διαφορετικές γειτονιές και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όσο πιο υγιής μπορεί να θεωρηθεί μια περιοχή (διευκολύνοντας τη φυσική άσκηση, τη σωστή διατροφή, το γενικότερο υγιεινό στιλ ζωής κλπ), τόσο μικραίνει (μέχρι 38%) ο κίνδυνος διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με όσους ανθρώπους ζουν σε χειρότερες γειτονιές.

Με βάση μια κλίμακα ιεράρχησης της ποιότητας ζωής στις γειτονιές, όσοι ζουν στο ανώτερο 10%, έχουν μισές πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη, σε σχέση με όσους ζουν στο κατώτερο 10%.

"Αν πρόκειται να μειώσουμε τα περιστατικά διαβήτη τύπου 2, πρέπει να κάνουμε αλλαγές στο περιβάλλον, με τρόπο τέτοιο ώστε να είναι ευκολότερο στους ανθρώπους να ασκούνται και να τρώνε υγιεινά, κάνοντας αυτές τις συνήθειες μέρος της καθημερινής ρουτίνας τους", δήλωσε η υπεύθυνη της έρευνας.

Στο πλαίσιο αυτό, συνέστησε οι γειτονιές να γίνουν πιο πράσινες, τα δημόσια μέσα μεταφοράς πιο αποτελεσματικά, τα πεζοδρόμια ασφαλέστερα, οι λαϊκές αγορές συχνότερες κλπ.

Ελευθεροτυπία

Τοπικιστικά μπαϊράκια εναντίον των ανεμογεννητριών

Η προώθηση της αιολικής ενέργειας συχνά δημιουργεί αντιδράσεις (ειδικά στα νησιά), οι οποίες σχετίζονται με τις επιπτώσεις των ανεμογεννητριών στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον και την αισθητική του τοπίου.

Κατανοητές οι ενστάσεις, οι οποίες δικαιολογούνται απόλυτα στην περίπτωση των μεγάλων εταιρειών, οι οποίες άνευ όρων και ορίων επιχειρούν να κατακυριεύσουν τα νησιά και να τα μεταβάλουν σε «αεροπλανοφόρα ανεμογεννητριών». Όμως από το σημείο αυτό μέχρι την παντελή απόρριψη των μικρών αιολικών πάρκων ή των πλωτών εγκαταστάσεων ή οποιασδήποτε ανεμογεννήτριας υπάρχει μεγάλη απόσταση. Έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα ολικής άρνησης που μεγαλοποιεί την παραμικρή επίπτωση και δημιουργεί μια αδιέξοδη κινδυνολογία σε βάρος των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ).

Σε όσους λοιπόν πολίτες των νησιών (και άλλων τουριστικών περιοχών αντιδρούν) εκ προοιμίου στις ανεμογεννήτριες έχουμε να πούμε τα εξής:

- Σπανίως υπάρχουν στην τεχνολογία και στη ζωή ιδανικές λύσεις. Υπάρχουν καλύτερες και χειρότερες λύσεις. Στην Ελλάδα η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται κατά 60% από λιγνιτικές θερμοηλεκτρικές μονάδες που είναι εγκατεστημένες κυρίως στο Ν. Κοζάνης, ενώ οι ΑΠΕ καλύπτουν μόλις το 6%. Συμφωνούμε ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δημιουργούν κάποιες παρενέργειες, αλλά πολύ μεγαλύτερες δημιουργούν οι ηλεκτροπαραγωγοί σταθμοί που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα. Μόνο που όσοι έχουν μακριά από «την αυλή τους» τα ορυχεία και τις θερμοηλεκτρικές μονάδες δεν κατανοούν ή δεν αισθάνονται άμεσα τις βαριές επιπτώσεις τους στους τόπους παραγωγής, αλλά και σε όλο τον πλανήτη.

- Πέραν του πόσο υποκειμενικά βλέπει το θέμα ο καθένας μας (Κοζανίτης ή νησιώτης), οι διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας επιβάλουν μέχρι το 2020 να καλύψουμε το 35% της ηλεκτροπαραγωγής μας με ΑΠΕ, στόχος μάλλον άπιαστος και για τον πιο αισιόδοξο. (Ακόμη κι αν κυβερνήσει το … Αιολικό Κόμμα αποκλείεται να εγκαταστήσουμε 10.000 αιολικά MW ).

- Μέχρι όμως να αποφασίσουμε που και πόσες ανεμογεννήτριες θα εγκατασταθούν, ένας νομός, ο νομός Κοζάνης, θα «καίγεται» για να φωτιστούν οι υπόλοιποι.

- Θα πρέπει να γνωρίζουν, λοιπόν, όσοι ενισχύουν τον αντι-αιολικό παροξυσμό ότι για κάθε αιολικό μεγαβάτ που ΔΕΝ εγκαθίσταται, κάποιοι άλλοι την πληρώνουν δίπλα μας αλλά και σε όλο τον πλανήτη. Είναι όλοι αυτοί που πλήττονται από τις κλιματικές αλλαγές, είναι τα εξαθλιωμένα θύματα του φαινόμενου του θερμοκηπίου που δημιουργήσαμε εμείς οι χορτασμένοι, είναι οι στρατιές των περιβαλλοντικών προσφύγων που ξεριζώνονται, γιατί ο «πολιτισμένος» κόσμος ακολούθησε ένα ενεργειακό μοντέλο που δημιούργησε το φαινόμενο του θερμοκηπίου και εξόντωσε τους φυσικούς πόρους του τρίτου κόσμου.

- Είναι επίσης, για να έλθουμε στα καθ’ ημάς, και οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου Κοζάνης – Πτολεμαΐδας, οι οποίοι 60 χρόνια υφίστανται τις οδυνηρές επιπτώσεις ενός -χρεοκοπημένου πλέον- ενεργειακού μοντέλου, που έχει κατατάξει το νομό Κοζάνης στους πιο βρώμικους της Ευρώπης και έχει μετατρέψει τους κατοίκους σε πολίτες Β’κατηγορίας.

Για του λόγου το αληθές αναφέρουμε :

ότι από το 1955 μέχρι σήμερα έχουν αυξηθεί οι ασθένειες του άνω αναπνευστικού (αλλεργίες, βρογχίτιδες, ρινίτιδες) αλλά και η θνησιμότητα λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων
ότι οι σταθμοί της ΔΕΗ στον Αγ. Δημήτριο και στην Καρδιά από πλευράς εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατέχουν την 1η και 2η θέση των πιο ρυπογόνων βιομηχανιών σε όλη την Ευρώπη !
ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση φιγουράρουμε μαζί με τους Πορτογάλους στην 1η θέση των πιο βρώμικων ενεργειακά χωρών και έχουμε αυξήσει περισσότερο από κάθε άλλο τις εκπομπές του CO 2 (27% σε σχέση 1990)
ότι εκεί που αναπτύσσονται τα ορυχεία εξαφανίζονται τα υπόγεια νερά και τα παραγωγικά εδάφη, ενώ πλήττεται καίρια και ο τουρισμός.
Με άλλα λόγια, ο Ν. Κοζάνης θα συνεχίσει να θυσιάζεται και να αντιμετωπίζεται ως η «πρίζα» της χώρας, όσο καθυστερούν οι ΑΠΕ.

Ο ενεργειακός συγκεντρωτισμός δεν χωρά στον 21 ον αιώνα
Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Η υπερσυγκέντρωση στην παραγωγή ρεύματος έχει πολλαπλές στρεβλώσεις και κοστίζει ακριβά: Πληρώνουμε πολλά:

για την κατασκευή δικτύων μεταφοράς από την Κοζάνη σε κάθε γωνία της χώρας
για την πόντιση υποβρυχίων καλωδίων προς τα νησιά
για τις απώλειες μεταφοράς ρεύματος που μπορεί να φτάνουν και το 10%.
Και η επιβάρυνση κατανέμεται επί δικαίων και αδίκων. Δεν ξέρουμε τι θα έλεγαν οι κάτοικοι των νησιών, αν χρεώνονταν το κόστος της μεταφοράς του ρεύματος από την Κοζάνη, όπως π.χ χρεώνονται το αυξημένο κόστος μεταφορικών της βενζίνης. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι επιδοτούν την ακριβή (λόγω μεταφοράς) κιλοβατώρα των νησιών. Επιδοτούμε όλοι μας τις άγονες γραμμές (καλώς), αλλά όχι και το ηλεκτρικό ρεύμα, όταν τα νησιά διαθέτουν αστείρευτες και φτηνές πηγές παραγωγής του.

Η τιμή της κιλοβατώρας δεν θα έπρεπε να είναι ενιαία για όλη την Ελλάδα. Αν ίσχυε αυτό, τότε θα βλέπαμε πόσο θα επιδίωκαν όλοι να αναπτύξουν τα τοπικά ενεργειακά δυναμικά (ήλιος, αέρας, βιομάζα, γεωθερμία) και να μην περιμένουν «το μάννα εξ ουρανού».

Μέχρι τώρα τα νησιά βασίζονταν σε εισαγόμενες πηγές ενέργειας και ελάχιστα νοιάζονταν για την ενεργειακή τους αυτάρκεια. Απλώς κάθε τόσο ζητούσαν περισσότερη ισχύ (όπως και νερό / πολεοδομικές παρεκκλίσεις, κλπ) για να εξυπηρετήσουν έναν ενεργοβόρο και αδηφάγο τουρισμό, που γιγαντώνονταν καθ΄ υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας τους.

Τα νησιά όμως έχουν ένα τεράστιο αιολικό και ηλιακό δυναμικό και πρέπει να συμβάλουν παράγοντας περισσότερο από όσο χρειάζονται, ώστε να εξάγουν και στην υπόλοιπη Ελλάδα, εφόσον βέβαια δεν υπάρχουν σοβαρές περιβαλλοντικές παρενέργειες. Δεν εννοούμε φυσικά να γίνουν «δάση ανεμογεννητριών», όπως θα ήθελαν ο «Μυτιληναίος», η « Iberdola » και η «Ρόκα», ούτε να γεμίσει το Αιγαίο από υπόγεια καλώδια. Δεν καταλαβαίνουμε όμως γιατί να μην στείλουν τα κοντινά νησιά (Σκύρος, Άνδρος, κλπ) ρεύμα στη Στερεά Ελλάδα και γιατί να μην εξάγει η Σάμος ρεύμα στην Τουρκία (αντισταθμίζοντας έτσι μέρος των εισαγωγών μας από άλλες γειτονικές χώρες).

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι έχουμε την απαίτηση προκειμένου να προχωρήσουν οι ΑΠΕ να εξοντωθούν οι προστατευόμενες περιοχές ή να μαγαριστούν οι αρχαιολογικοί χώροι.

Δεν μπορεί όμως να διαμαρτύρεται η Σέριφος ή η Μύκονος και να αρνούνται τις ανεμογεννήτριες, επειδή θα έχουν μερικές επιπτώσεις στον τουρισμό ή επειδή θα υπάρξουν κάποιες παρενέργειες στην ορνιθοπανίδα. Στο κάτω – κάτω για κάθε πτηνό που τραυματίζεται από την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, χιλιάδες άλλα πεθαίνουν όταν πετούν πάνω από μια περιοχή που παράγει 26.000.000 κ.μ θανατηφόρα καυσαέρια την ώρα (!), όπως η Κοζάνη.

Καλά θα ήταν ήταν να μπορούσαμε να τα αποφύγουμε και τα δύο. Όταν όμως είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε, ας επιλέξουμε «το μη χείρον». Όχι μόνο για μας, αλλά και το .. γείτονα.

Οικολογική Κίνηση Κοζάνης

Από τον ακτιβιστή

Κάτι θυμήθηκα ...

Στα 200 μέτρα ήταν η εκκλησία. Κεριά να φωτήσουν υπήρχαν. Ζέστη δεν υπήρχε. Τα λεφτά πήγαν στις μπαταρίες. Αλλού ήταν το φως. Εκλεινες τα μάτια, άκουγες και ζεσταινόσουν.

«Τείχη» των Αθηνών

Εχει και η Αθήνα τα δικά της «τείχη». Δεν είναι, φυσικά, πολιτικά, αλλά την κρατούν σε μια διαρκή υπανάπτυξη. Eνα αθηναϊκό «τείχος» είναι το αφανές σύνορο της οδού Κοραή, που τέμνει την πόλη σε «ευρωπαϊκή» και «μη ευρωπαϊκή». Ενα άλλο τείχος είναι ο Κηφισός και ένα ακόμη, η γραμμή του Ηλεκτρικού. Αλλά το αθηναϊκό «τείχος» που θεωρώ τον πιο σκληρό πυρήνα της αθηναϊκής υπανάπτυξης δεν βρίσκεται στο έδαφος αλλά στην κορυφή των κτιρίων.

Το παρατηρούσα πρόσφατα, από τον έκτο όροφο του βιβλιοπωλείου «Ελευθερουδάκης», στην οδό Πανεπιστημίου. Αν περάσετε από εκεί για έναν καφέ, κάντε τον κόπο να κοιτάξετε από την τζαμαρία. Θα έχετε την πιο απρόσμενη θέα στην κεντρική αθηναϊκή λεωφόρο. Η αθηναϊκή «τριλογία» στο βάθος και πιο μπροστά ο Αγιος Διονύσιος των Καθολικών και το Οφθαλμιατρείο, όλα μεγάλα δημόσια κτίρια του 19ου αιώνα, με τις εξαιρετικές κεραμιδένιες στέγες τους μεγάλης επιφάνειας. Αυτή μάλιστα, μονολόγησα, είναι η θέα μιας πολιτισμένης, ευρωπαϊκής πόλης με βάθος αστικής ιστορίας.

Αλλά, είναι η εξαίρεση. Η θέα από τα πολυτελή ξενοδοχεία της πλατείας Συντάγματος προς την Ακρόπολη είναι υπέροχη αλλά σκαλώνει στα απαράδεκτα, για την εποχή μας, κτίρια της πλατείας (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων). Την ασχήμια των κτιρίων, μου είπαν, σχολιάζουν πολλοί ξένοι επισκέπτες όταν δεν χρειάζεται να είναι διπλωματικά ευγενείς στους Ελληνες οικοδεσπότες.

Είναι κοινή πεποίθηση πως οι πόλεις στον αιώνα μας οργανώνουν μία παράλληλη οικονομία ενέργειας, αισθητικής και τουρισμού (κατ’ επέκτασιν παιδείας και καλλιέργειας), στις ταράτσες και τις στέγες τους. Πέραν του ότι υπάρχει μια ολόκληρη μυθολογία αστικού κάλλους για τις σιλουέτες των πόλεων, η πρακτική πλευρά της διευθέτησης της συχνά αφανούς από τον δρόμο κάλυψης του κτιρίου είναι ένα ζήτημα για το οποίο έχουν αναλώσει χρόνο και σκέψη επιστήμονες πολλών ειδικοτήτων. Στην Αθήνα έχουμε ακόμη τηλεοπτικές αντένες την εποχή της ψηφιακής τηλεόρασης. Η υπανάπτυξη της πόλης και οι χαμηλές της ταχύτητες σε ό, τι αφορά την προσαρμογή και υιοθέτηση καινοτομιών την καθιστούν, δυστυχώς, ουραγό, σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Είναι, δυστυχώς, αλήθεια ότι στην Ελλάδα τα θέματα αρχιτεκτονικής και ενεργειακής διευθέτησης του αστικού περιβάλλοντος θεωρούνται ακόμη πολυτέλεια χωρίς να έχει γίνει αντιληπτό σε βάθος ότι πρόκειται για διαστάσεις απολύτως πολιτικές και οικονομικές. Οσο η Αθήνα θα εμφανίζεται όπως εμφανίζεται, με τα «τείχη» από αντένες, δώματα, αυθαίρετα και κάθε λογής μπάζα στην κορυφή των κτιρίων της, ακόμη και σε θέσεις που βλέπουν απευθείας την Ακρόπολη, θα παραμένει πόλη μιας πολιτιστικά «ενδιάμεσης» ζώνης στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χάρτη.

Αναρωτιέμαι πόσα βουνά θα σχηματίσουν τα προς ανακύκλωση υλικά αν καθαρίσουν οι ταράτσες και αναμορφωθούν, όπως επιβάλλεται σε μία πολιτισμένη πρωτεύουσα.

Tου Νίκου Βατόπουλου

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ενέργειαr.gr

«ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ 'ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ'»

Περισσότεροι από δύο χιλιάδες πολίτες κατέθεσαν τις απόψεις τους στο Διαδίκτυο (http://www.opengov.gr/ypes) το πρώτο εικοσιτετράωρο που δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την «αναμόρφωση του συστήματος προσλήψεων και την καθολική υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ».

Οι περισσότεροι πολίτες εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για το γεγονός ότι η κυβέρνηση τους έδωσε τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους για ένα προς ένα τα άρθρα του νέου νομοσχεδίου. Επιπλέον, αν και διαφωνούν με ορισμένα άρθρα, θεωρούν θετικό το γεγονός ότι ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης πήρε την πρωτοβουλία να προχωρήσει σε ριζικές τομές στο δημόσιο και να βάλει σε τάξη τη λειτουργία του. Θεωρούν επίσης θετικό ότι με το νέο νομοσχέδιο κλείνουν τα κάθε λογής «παράθυρα» για να γίνουν ρουσφετολογικές προσλήψεις.

«Πρωτιά» για τη μοριοδότηση

Μακράν τα περισσότερα σχόλια (πάνω από 800) αφορούσαν το άρθρο 4 του νομοσχεδίου με το οποίο αυξάνεται η μοριοδότηση για τους τίτλους σπουδών, ενώ δεύτερο σε σχόλια (περίπου 350) είναι το άρθρο 2 που επίσης αφορά μοριοδότηση. Συγκεκριμένα, καταργεί την προσαύξηση μοριοδότησης λόγω εμπειρίας.

Οι απόψεις για τις μοριοδότηση των τίτλων σπουδών διίστανται. Και για του λόγου το αληθές καταγράφουμε δύο από αυτές που είναι ενδεικτικές: Για παράδειγμα, εργαζόμενη στο δημόσιο από το 2001 με σύμβαση έργου, θεωρεί άδικη την περικοπή των επιπλέον μορίων που θα λάμβανε για τη μονιμοποίησή της και την δυσμενέστερη μεταχείριση που θα έχει από κάποιον με μεταπτυχιακά- που δεν έχει εργαστεί ποτέ ούτε στο δημόσιο αλλά και ούτε στον ιδιωτικό τομέα - τη στιγμή μάλιστα που η ίδια έχει στο βιογραφικό της και 16 χρόνια εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, άλλος πολίτης ζητά να μοριοδορούνται και τα δεύτερα πτυχία και μεταπτυχιακά: « Όταν ζητάμε τους καλύτερους οφείλουμε και να το αναγνωρίζουμε. Είναι τραγικό άνθρωποι που επέλεξαν τις σπουδές για ένα καλύτερο αύριο, για ειδίκευση και βελτίωση της ειδικότητας τους να μην ανταμείβονται με το νέο νόμο. Είναι δυνατόν να μη μοριοδοτούνται τα δεύτερα πτυχία και μεταπτυχιακά; Σπουδάσαμε και «σπαταλήσαμε» χρόνο και χρήμα για να γίνουμε καλύτεροι. Γιατί να μην αναγνωριστούν οι κόποι μας;»

Θετικά βλέπουν οι περισσότεροι πολίτες την εξομοίωση στη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα: «Συμφωνώ με την άποψη της νέας Κυβέρνησης ότι η προϋπηρεσία σε οποιοδήποτε δημόσιο φορέα γενικώς, δεν αξίζει περισσότερο από την προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου για κάλυψη μόνιμης δημόσιας θέσης. Με τις έως σήμερα ισχύουσες διατάξεις, ένας (πρώην) εποχιακός υπάλληλος μιας κάποιας υπηρεσίας ΟΤΑ, έχει προβάδισμα για μόνιμο διορισμό στο υπουργείο Οικονομικών, σε σχέση με έναν υπάλληλο μίας (ιδιωτικής) Τράπεζας με τεράστια εμπειρία σε οικονομικά θέματα. Το ίδιο προβάδισμα έχει και για μόνιμη θέση στο υπουργείο Περιβάλλοντος, σε σχέση με κάποιον που έχει προϋπηρεσία σε περιβαλλοντικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Είναι δίκαιο να καταργείται αυτή η «τυφλή» μοριοδότηση, που χωρίζει τους Έλληνες πολίτες, σε Α’ και Β’ Κατηγορίας», αναφέρει χαρακτηριστικά άλλος πολίτης. Υπάρχουν όμως και οι αντίθετες απόψεις: «Δουλεύω επί 11 χρόνια σαν συμβασιούχος γεωπόνος και μαζεύω προϋπηρεσία με το σκεπτικό ότι θα έρθει η στιγμή που κάποιος θα αναγνωρίσει την προϋπηρεσία μου. Και έρχεται αυτή η κυβέρνηση και μας βάζει όλους σε ένα καζάνι. Φυσικά πρέπει να μοριοδοτούνται όλοι οι τίτλοι σπουδών αλλά πρέπει επίσης να μοριοδοτείται και η προϋπηρεσία όλων των χρόνων δουλειάς εντοπιότητα γιατί τα τελευταία χρόνια μονιμοποιούνται διάφοροι οι οποίοι σε 1 χρόνο φεύγουν από την κάθε περιοχή και φυσικά η θέση δεν καλύπτεται»

Διαδικτυακές έριδες για τους stagiers

Σε ό,τι αφορά του stagier και τους εργαζόμενους με συμβάσεις έργου, αρκετοί πολίτες τους χαρακτηρίζουν «ομήρους της εκάστοτε κυβέρνησης» , ενώ οι υπόλοιποι επισημαίνουν ότι μέσω της συμμετοχής τους στα εν’ λόγω προγράμματα και της επιπλέον μοριοδότησής που εξασφάλιζαν κατάφερναν να αποκτήσουν, δια της πλαγίας οδού, την πολυπόθητη θέση στο δημόσιο. Ένας από τους πολίτες αναφέρει: «Το νομοσχέδιο είναι στο σωστό δρόμο. Και μόνο που δίνει την αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης φθάνει. Επιτέλους δικαιώνονται και οι χιλιάδες των πολιτών που δεν έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη». Αλλά η πολλή συζήτηση και ασχολία με το δημόσιο συνεχίζει να δίνει την εντύπωση ότι καλή δουλειά είναι μόνο όταν έχεις μια θέση στο δημόσιο. Και σίγουρα όλοι γνωρίζουμε ότι τα stage ξεκούρασαν τους μονίμους υπαλλήλους για τα καλά. Είναι ζήτημα αν εργάζεται το ένα τρίτο των μονίμων. Αλλά και εκείνοι εργάζονται με ανταλλάγματα πέραν του μισθού π.χ. πολλές άγραφες άδειες, άτυπα μειωμένο ωράριο, άτυπες οικονομικές απολαβές μειωμένη ευθύνη, σποραδική εμφάνιση στην υπηρεσία με ανοχή του προϊσταμένου και βάλε…»
Υπάρχουν όμως κι αυτοί που υποστηρίζουν ότι δεν ξεκινά την κατάργηση της δουλείας σκοτώνοντας τους δούλους: «Τα stage είναι κατάσταση δουλείας. Αλλά: «Αν είσαι εναντίον της δουλείας, δεν σκοτώνεις τους δούλους». Δουλεύω 5 χρόνια με 500 €, μόνο και μόνο για την πριμοδότηση κατά 50% της προϋπηρεσίας, που θα μου έδινε κάποια στιγμή την δυνατότητα μέσω ΑΣΕΠ να μονιμοποιηθώ. Αυτό ίσχυε με νόμο του κράτους και σ’ αυτό έλπιζα και έκανα υπομονή. Με αυτόν το νόμο άλλωστε διορίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια κάποιες χιλιάδες συμβασιούχοι που δούλευαν πριν το 2004. Κόβοντας αυτήν την πριμοδότηση μας πετάτε στον δρόμο χάνοντας 5 χρόνια από τη ζωή μας».

Συνέντευξη: κόψτε τα…Gucci όχι το κεφάλι

Η κατάργηση του κριτηρίου της συνέντευξης, κρίνεται θετική, καθώς όπως εκτιμούν αρκετοί πολίτες, υπερτερούσε, σε αρκετές περιπτώσεις των αντικειμενικών κριτηρίων που συγκέντρωνε υποψήφιος για την πρόσληψή του στο δημόσιο. Αίσθηση, προκάλεσε η εμπειρία που κατέθεσε υποψηφία, για την κάλυψη θέσης στο Υπουργείο πολιτισμού, από συνέντευξη που είχε δώσει παλαιότερα: «Είχα περάσει και εγώ από μια τέτοια συνέντευξη και με είχαν ρωτήσει ποια είναι η γνώμη μου για τις τσάντες gucci. Εσείς τι θα απαντούσατε;»

Ένας άλλος πολίτης ωστόσο αναφέρει: «Θα προσλάμβανε, κανείς από τους συμφωνούντες, στη δουλειά του υπάλληλο με βάση το βιογραφικό του ή το βαθμό απολυτηρίου ή πτυχίου, χωρίς να τον δει και μιλήσει μαζί του? Βάλτε δικλείδες ασφαλείας για την ενίσχυση της αντικειμενικότητας. Ορίστε αντικειμενικούς κριτές. Το πονάει δόντι, κόψει κεφάλι δεν ανήκει στο 2010».

Αθλητές: επιβραβεύστε τους με άλλο τρόπο

Ποικίλες είναι οι απόψεις για την πρόσληψη των αθλητών που διακρίνονται για τις επιδόσεις τους και ως επιβράβευση κατακτούν μια θέση στο δημόσιο. Αρκετοί πολίτες προτείνουν να επιβραβεύονται με άλλο τρόπο, ορισμένοι επισημαίνουν ότι πρέπει να διατηρηθούν τα ειδικά κριτήρια για την πρόσληψή τους καθώς με την υγιεινή ζωή που κάνουν (άθληση, όχι κάπνισμα και ναρκωτικά) δίνουν το παράδειγμα σε χιλιάδες νέους.
Ενστάσεις όμως εγείρουν πολίτες για τους αθλητές που διορίζονται ή κάνουν καριέρα στις ένοπλες δυνάμεις. Προτείνουν δε: « ο κατ’ εξαίρεση διορισμός στο δημόσιο από αθλητές πρέπει να περιορίζεται στον κλάδο των εκπαιδευτικών γυμναστών και μόνο. Οποιαδήποτε άλλη θέση που επιθυμούν να μην καταλαμβάνεται κατ’ εξαιρεση αλλά με μικρή μοριοδότηση».

Γκρίνιες για πολύτεκνους, τεστ δεξιοτήτων

Ενστάσεις διατυπώνονται από ορισμένους και για τη βαρύτητα του τεστ δεξιοτήτων, ενώ δυσαρέσκεια εκφράζεται και για τη μείωση της ποσόστωσης των πολυτέκνων που θα προσλαμβάνονται στο δημόσιο. «Το τεστ δεξιοτήτων αποτελεί ένα εργαλείο ανίχνευσης της κριτικής και αντιληπτικής ικανότητας των υποψηφίων και είναι πραγματικά χρήσιμο. Η βαρύτητα ωστόσο που του αποδίδεται είναι δυσανάλογη της δυναμικής του. Δεν είμαι πεπεισμένη ότι ένα τρίωρο τεστ μπορεί να εξισωθεί από πλευράς μοριοδότησης με μακρόχρονες επιστημονικές σπουδές ή με πολυετή εμπειρία στην αγορά εργασίας. Η ενίσχυση του συντελεστή βαρύτητας του τεστ, απαξιώνονται όλα τα παραπάνω καθώς απαιτούν γνώση, ικανότητες και πολλές φορές μακροχρόνιες θυσίες προσωπικές και οικονομικές», αναφέρει ένας πολίτης για το πρώτο θέμα, ενώ για τους πολύτεκνους γράφει κάποιος άλλος: «Για όποιους είναι ανενημέρωτοι: Το Σύνταγμα αναφέρει ρητά: «Πολύτεκνες οικογένειες, … έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας απο το Κράρος» (άρθρο, 21, παρ. 2)», αναφέρει ένας από τους πολίτες.

αυτοδιοίκηση.gr

"Ακριβά τα σκουπίδια με πυρόλυση λέει το ΤΕΕ"

"Την απόρριψη της πυρόλυσης, αλλά και της πιο προωθημένης αεριοποίησης ως μεθόδου για την διαχείριση των απορριμμάτων στο νομό Ιωαννίνων, ζητά ουσιαστικά το Τμήμα Ηπείρου του ΤΕΕ από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Ηπείρου, καταθέτοντας μία σειρά από ενστάσεις.Η βασική παράμετρος διαφωνίας με την προτεινόμενη πρόσφατα μέθοδο για θερμική αεριοποίηση των απορριμμάτων...


έγκειται στο ότι οι παραγόμενες ποσότητες απορριμμάτων αντιστοιχούν περίπου στο μισό των ποσοτήτων που η διεθνής βιβλιογραφία προτείνει προκειμένου να καθίσταται οικονομικά συμφέρουσα μία τέτοιου είδους επένδυση. Πόσω δε μάλλον από τη στιγμή που οι πηγές των απορριμμάτων είναι διασπαρμένες σε όλο το νομό και απαιτούνται επιπλέον δαπάνες για την περισυλλογή και τη μεταφορά στις εγκαταστάσεις πυρόλυσης, αφού πρώτα προηγηθεί διαδικασία απομάκρυνσης των μετάλλων, του γυαλιού και άλλων ανόργανων υλικών.Επιπλέον, στις ενστάσεις του ΤΕΕ/ΤΗ αναφέρονται και τα εξής:
1) Η δυνατότητα χρησιμοποίησης της πυρόλυσης ως μεθοδολογία για την διάθεση των απορριμμάτων είναι άμεσα συνυφασμένη με την ποιότητα και σύνθεση των απορριμμάτων, που δεν φαίνεται να καλύπτεται ικανοποιητικά από τα απορρίμματα της περιοχής (υψηλά ποσοστά υγρασίας, μεγάλη ποσότητα λαχανικών, κ.λ.π.).
2) Η μεθοδολογία της πυρόλυσης απαιτεί για την εφαρμογή της μεγάλες ποσότητες ενεργειακής στήριξης, οπότε για να υπάρξει εξισορρόπηση της ενεργειακής δαπάνης είναι απαραίτητη η ύπαρξη δικτύου παραγωγής και κατανάλωσης θερμικών προϊόντων, που σήμερα δεν υπάρχει στην περιοχή. Επί πλέον η απομάκρυνση της υγρασίας πριν την εφαρμογή της μεθόδου αυξάνει συνολικά τις ενεργειακές απαιτήσεις, δημιουργώντας έτσι επιπρόσθετο οικονομικό κόστος.
3) Η πυρόλυση δεν θεωρείται διαδικασία εντελώς απαλλαγμένη ρύπων. Τα παραγόμενα αέρια έστω και σε μικρή ποσότητα περιέχουν ρύπους όπως διοξίνες που προκαλούν μόλυνση στο περιβάλλον και προβλήματα στην δημόσια υγεία. Ιδιαίτερα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ατμοσφαιρικές συνθήκες, όπως ατμοσφαιρική στρωμάτωση, φαινόμενα αναστροφής κ.λ.π., φαινόμενα που περιοδικά παρατηρούνται και στο λεκανοπέδιο.
4) Η πυρόλυση είναι τεχνική που δεν είναι απαλλαγμένη από στερεά υπολείμματα ή ακόμη και υγρά απόβλητα ανάλογα με την μέθοδο που ακολουθείται, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να υπάρχει το πρόβλημα χωροθέτησης έκτασης για τη διάθεσή τους, πέρα του προβλήματος της ίδιας χωροθέτησης της μονάδος της πυρόλυσης.
5) Η πιθανή απαίτηση νερού ψύξης και μεταφοράς θερμότητας στο περιβάλλον απαιτεί την ύπαρξη αποδέκτη θερμικών αποβλήτων που έχοντας υπόψη την λεπτή ισορροπία των οικοσυστημάτων της περιοχής δύσκολα θα βρεθεί.
Επιπρόσθετα αναφέρεται ότι η δημιουργία μιας τέτοιας εγκατάστασης δεν προβλέπεται στο ρυθμιστικό σχέδιο Ιωαννίνων. Η διοικούσα επιτροπή του Τμήματος Ηπείρου του ΤΕΕ αφήνει αιχμές ότι η επιλογή τεχνολογιών ενεργειακής αξιοποίησης έρχεται για να καλύψει προθέσεις ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων και ανεπάρκειες της τοπικής αυτοδιοίκησης, με μεσοπρόθεσμο αποτέλεσμα την οικονομική επιβάρυνση των δημοτών.
Το ΤΕΕ/ΤΗ επισημαίνει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που πέφτουν στο τραπέζι ανάλογες προτάσεις και σημειώνει ότι η κλασική μέθοδος διαχείρισης των απορριμμάτων είναι η πλέον ρεαλιστική και συμβατή με τα δεδομένα της περιοχής.Τέλος, καταλήγει με την επαναφορά των απόψεων που έχουν εκφραστεί και στο παρελθόν και συνοπτικά αναφέρουν ότι αποτελεί προτεραιότητα η παύση λειτουργίας και η αποκατάσταση της χωματερής της Δουρούτης, ότι πρέπει να ολοκληρωθεί η κατασκευή του ΧΥΤΑ στο Ελληνικό, πρέπει να έχει περιορισμένο χρόνο λειτουργίας και άμεσα να αρχίσει ο νέος πενταετής σχεδιασμός διαχείρισης των απορριμμάτων με την εξεύρεση νέας θέσης για την κατασκευή ΧΥΤΥ που θα έχει τη δυνατότητα κάλυψης ίσως και ολόκληρης της Ηπείρου, με την ταυτόχρονη λειτουργία εγκαταστάσεων για τη διαλογή των απορριμμάτων, την κομποστοποίηση, την παραγωγή βιοαερίου και την πιθανή εκμετάλλευσή του για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας."

http://epirusgate.blogspot.com/

Νυχτερινά ... βγάζει λεφτά το υπόγειο γκαράζ ?

-> Απόψε έχει λαδόκολα και μολύβι. Εμπορικές κουβέντες, όχι κουταμάρες. Θα μιλήσουμε για λεφτά. Να δούμε δηλαδή με ποιες προυποθέσεις ένας επενδυτής θα κατασκευάσει ένα υπόγειο γκαράζ, θα το συντηρήσει και εκμεταλλευτεί για 30 χρόνια με την προυπόθεση ότι αυτό θα έχει το λιγότερο 400 θέσεις όπως αποφάσισε το ΔΣ του Δήμου Κορινθίων. Για την ακρίβεια, μεταφέρω σκέψεις που έκανα πίνοντας κρασί με ένα συνάδελφο μηχανικό πριν από ένα μήνα. Να δείτε που από τους λογαριασμούς θα καταλήξουμε σε πολιτικά συμπεράσματα.

.

-> Εστω ότι φτιάχνω ένα γκαράζ με 500 θέσεις αυτοκινήτων, έτσι για να διευκολύνω τους λογαριασμούς. Εστω ότι δεν νοικιάζω καμία με το μήνα ώστε να μεγιστοποιήσω τις εισπράξεις. Εστω ότι το γκαράζ είναι γεμάτο και τα 30 χρόνια, κάθε μέρα, όλη την ημέρα. Εστω ότι κάθε αυτοκίνητο πληρώνει 20 ευρώ την ημέρα, 20% υψηλότερη τιμή από αυτή που πληρώνει κανείς σε κλειστό γκαράζ στο κέντρο της Αθήνας. Έστω ότι ο χρόνος έχει 300 ενεργές ημέρες, έστω ότι ο ετήσιος πληθωρισμός είναι 5% και έστω ότι το κόστος της στάθμευσης αυξάνεται κάθε χρόνο όσο και ο πληθωρισμός.

.

-> Με βάση τα παραπάνω, ο βέλτιστος πιθανός τζίρος του υπόγειου γκαράζ στα 30 χρόνια θα είναι χοντρικά : 500 χ 20 χ 300 χ 30 χ 2,8 = 252,000,000

Αν υπολογίσουμε πληρότητα 50% με 10 ευρώ την ημέρα και 250 ενεργές ημέρες το χρόνο και πληθωρισμό 1%, ο τζίρος γίνεται 250 χ 10 χ 250 χ 30 χ 1,5 = 28,150,000

.

-> Κάθε αυτοκίνητο απαιτεί 15 τμ υπόγειας κατασκευής. Θεωρούμε ότι, παρά τον ακριβό μηχανολογικό εξοπλισμό και τις ιδιαιτερότητες του υπεδάφους, το κόστος κατασκευής είναι το μισό του μέσου κόστους κατασκευής ενός διαμερίσματος, δηλαδή 500 ευρώ. Αρα, το κόστος κατασκευής είναι χονδρικά 500 χ 15 χ 500 = 3,750,000.

.

-> Από τους παραπάνω χονδρικούς λογαριασμούς και εφόσον συνυπολογιστούν τα κόστη συντήρησης και λειτουργίας, είναι εμφανές ότι για να διασφαλίσει ο επενδυτής τη βιωσιμότητα της επένδυσης και να έχει λόγους να φτιάξει το γκαράζ απαιτούνται και πολιτικά δεδομένα πέραν του μπακαλοτέφτερου. Για παράδειγμα, θα πρέπει το γκαράζ να καταφέρει να έχει υψηλό τίμημα και πληρότητα τέτοια που δεν κινδυνεύει να μειωθεί εξαιτίας ανάπτυξης άλλων ανταγωνιστικών χώρων στάθμευσης περιφερειακά. Θα πρέπει να αποθαρρύνει μόνιμους κατοίκους του κέντρου οι οποίοι αφενός διασφαλίζουν πληρότητα, αφετέρου μειώνουν τα κέρδη.

.

-> Θα πρέπει να υπάρχει ένα ελκυστικό εμπορικό κέντρο που θα δημιουργεί λόγους προσέλευσης του κοινού, όχι μόνο του κοινού της Κορίνθου. Ο επενδυτής θα είχε ενδιαφέρον να κάνει παράλληλη/ταυτόχρονη επένδυση στη διαμόρφωση του ελκυστικού εμπορικού κέντρου. Ενα τμήμα του θα μπορούσε να είναι κοντά στο γκαράζ. Ταυτόχρονα, ο επενδυτής δεν θα επιθυμούσε ανάπτυξη περιφερειακών εμπορικών κέντρων που θα διώχνουν το κόσμο από το κέντρο. Εκτός αν ο επενδυτής μπορούσε να κατασκευάσει ένα γκαράζ αλλά να βγάλει τα λεφτά του από κάποια άλλη επένδυση στην περιοχή. Επένδυση είναι και η διαχείριση των απορριμμάτων. Σίγουρη δουλειά με κέρδος. Ισως ένα εμπορικό κέντρο κάπου αλλού. Αυτή την άσκηση την έκανα για τα καλά όταν έφτιαξα την πρόταση για τη Δημοτική Αγορά και μπορώ να βεβαιώσω ότι έχει λεφτά.

.

-> Γιατί τα γράφω όλα αυτά. Ενα κρύωμα με κρατάει στο καναπέ μου και για να περάσει η ώρα σκέφτομαι πολιτικά ... με νούμερα. Φταίει και ο πυρετός που με κάνει να πιστεύω ότι η απόφαση για κατασκευή υπόγειου γκαράζ απαιτεί και πολλές άλλες πολιτικές αποφάσεις και δεσμεύσεις για να υλοποιηθεί ?

Νέο blog από το σωματείο εργαζομένων ΔΕΥΑΚ

Στο διαδίκτυο οι εργαζόμενοι της ΔΕΑΥΚ :

http://sedeyak.blogspot.com

Θα ακουστούν αυτά που λέγονται ιδιωτικά αλλά δε βγαίνουν δημόσια ?

Τέλος στο ρουσφέτι ?

http://satira-epikerotitas.blogspot.com/

Το Δημόσιο Χρέος και η Περιουσία του Δημοσίου

H Ελλάδα είναι χώρα με συγκριτικά υψηλό δημόσιο χρέος, το οποίο, μετά τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό των τελευταίων ετών, ανέρχεται σε περίπου 110% του ΑΕΠ. Ουδείς όμως έχει ασχοληθεί με την άλλη πλευρά του ισολογισμού, δηλαδή με την περιουσία του ελληνικού Δημοσίου.

Η Ελλάδα είναι μια από τις λίγες χώρες του ΟΟΣΑ, ίσως η μοναδική, όπου δεν έχει καταγραφεί η περιουσία του Δημοσίου στο σύνολό της. Και όταν λέμε Δημόσιο εννοούμε όχι μόνο την Κεντρική Διοίκηση, αλλά και όλους τους οργανισμούς όπου μαζί απαρτίζουν την Γενική Κυβέρνηση, σύμφωνα με τον ορισμό της Συνθήκης.

Στην τελευταία του έκθεση (φέτος το καλοκαίρι) για την Ελλάδα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) έκανε μια πρώτη απόπειρα έμμεσης εκτίμησης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Αν και ατελής και ελλιπής είναι μια πρώτη εκτίμηση της «καθαρής θέσης» του, δηλαδή της διαφοράς μεταξύ ενεργητικού και παθητικού. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: το ελληνικό Δημόσιο το 2008 διέθετε ρευστά περιουσιακά στοιχεία (π.χ. μετοχές, καταθέσεις κ.λπ.) της τάξης του 30% του ΑΕΠ και απόθεμα κεφαλαίου 51% του ΑΕΠ. Εφόσον το δημόσιο χρέος το 2008 ήταν 102,6% του ΑΕΠ, η καθαρή θέση του Δημοσίου ήταν αρνητική και ίση με -22% του ΑΕΠ περίπου.

Σύμφωνα με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, δεν περιλαμβάνεται η αξία της γης, ενώ η αξία του αποθέματος του κεφαλαίου υπολογίστηκε εμμέσως, ως το συσσωρευμένο αποτέλεσμα επενδύσεων από το 1960 μέχρι σήμερα.

Μια πρώτη διαπίστωση που προκύπτει λαμβάνοντας υπόψη και αντίστοιχες μελέτες για άλλες χώρες, είναι ότι η εκτίμηση της αξίας της δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα είναι, συγκριτικά με τις λοιπές χώρες του ΟΟΣΑ, υψηλή. Αν μάλιστα η αποτίμηση της περιουσίας γίνει με άμεσο τρόπο και συμπεριλάβει και την αξία της γης (η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον 60 εκατ. στρέμματα), ενδεχομένως να καταλήξει σε αρκετά υψηλότερη εκτίμηση. Με άλλα λόγια, η κατάταξη με βάση την καθαρή θέση του Δημοσίου ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα ήταν πολύ πιο ευνοϊκή για την Ελλάδα απ’ ό,τι η κατάταξη με βάση το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αυτή η μεθοδολογία, αν και πιο ορθή, δεν έχει επισήμως υιοθετηθεί ακόμα από τους διεθνείς οργανισμούς και τους παράγοντες της διεθνούς αγοράς χρεογράφων, κερδίζει όμως συνεχώς έδαφος και ενδεχομένως θα υιοθετηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Είναι απαραίτητο λοιπόν να αρχίσει η καταγραφή της περιουσίας της Γενικής Κυβέρνησης το συντομότερο δυνατόν.

Μια δεύτερη διαπίστωση που προκύπτει από τα παραπάνω σε συνδυασμό με τα στοιχεία του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού του 2009, καθώς και του Κοινωνικού Προϋπολογισμού του 2009 είναι ότι οι πρόσοδοι από ακίνητη περιουσία της Κεντρικής Διοίκησης και των φορέων Κύριας και Επικουρικής Ασφάλισης (δηλαδή του μεγαλύτερου μέρους της Γενικής Κυβέρνησης) δεν ξεπερνούν τα 50 εκατ. ευρώ. (Κεντρική Διοίκηση: 20 εκατ. ευρώ περίπου, Ταμεία: 30 εκατ. ευρώ περίπου). Με δεδομένο το απόθεμα κεφαλαίου των φορέων αυτών, απόδοση αυτής της τάξης μεγέθους θέτει άμεσα και επιτακτικά το θέμα της αξιοποίησης της περιουσίας της Γενικής Κυβέρνησης. Αυτό το ζήτημα ξεπερνά βέβαια το απλό θέμα της προσόδου των υπαρχόντων ακινήτων (η οποία παραμένει, χωρίς αμφιβολία, πολύ χαμηλή αν συγκριθεί με την αντίστοιχη πρόσοδο του ιδιωτικού τομέα) και θέτει επί τάπητος την κατάλληλη στρατηγική αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας και της δημόσιας γης. Αυτή η στρατηγική αφορά, μεταξύ άλλων, τον τουρισμό και την «πράσινη» ανάπτυξη.

Η σημαντικότερη όμως διαπίστωση που προκύπτει, είναι η ταχύτατη χειροτέρευση της καθαρής θέσης της Γενικής Κυβέρνησης από το 2015 και μετά εξαιτίας της αύξησης του δημοσίου χρέους από ένα και μόνο λόγο: την εξέλιξη του ασφαλιστικού. Αυτό θέτει άμεσα και επιτακτικά το ζήτημα α) της αναλογιστικής αποτίμησης των ασφαλιστικών εξελίξεων στη χώρα μας μετά την τελευταία νομοθετική ρύθμιση και β) το είδος των παρεμβάσεων που απαιτούνται σε περίπτωση που οι αναλογιστικές μελέτες επιβεβαιώσουν αυτή τη ραγδαία χειροτέρευση. Το ασφαλιστικό φαίνεται ότι αναδεικνύεται στον κυρίαρχο παράγοντα καθορισμού των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών εξελίξεων στη χώρα μας, ο οποίος επισκιάζει όλες τις άλλες προσπάθειες βελτίωσης της καθαρής θέσης του Δημοσίου, όσο επιτυχημένες και αν είναι αυτές. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αρχίσουμε να συζητούμε το θέμα αυτό, με νηφαλιότητα και χωρίς προκαταλήψεις. Λύσεις υπάρχουν. Οσο πιο νωρίς εφαρμοστούν, τόσο λιγότερο επώδυνες θα είναι.

του κ. Γ. Στουρνάρα, καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και επιστημονικός διευθυντής του ΙΟΒΕ.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Προς Ακύρωση ο Διαγωνισμός για τον Πυρηνικό Σταθμό στο Άκκουγιου

Το Συμβούλιο του Κράτους της Τουρκίας, σύμφωνα με τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ακύρωσε με χθεσινή του απόφαση άρθρα του Κανονισμού περί δημιουργίας πυρηνικών σταθμών, μετά από προσφυγή που είχε καταθέσει η Ένωση Επιμελητηρίων Αρχιτεκτόνων και Μηχανικών της Τουρκίας. Με την απόφαση αυτή, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ένωσης Μεχμέτ Σογαντζί, ο διαγωνισμός που είχε προκηρύξει η τουρκική Κυβέρνηση για την κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού στο Άκκουγιου της Τουρκίας, και στον οποίο κατατέθηκε μόνο μία προσφορά από ρωσοτουρκική κοινοπραξία, έχει χάσει κάθε νομική βάση και πρέπει να ακυρωθεί.

Το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου χαιρετίζει αυτή την εξέλιξη. Χαιρετίζει την επίμονη δουλειά των φορέων και των πολιτών στη γειτονική χώρα, που αγωνίζονται για την αποτροπή εγκατάστασης πυρηνικών σταθμών στην πατρίδα τους. Εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του σ αυτόν τον αγώνα. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ακόμα μία φορά με τον πλέον πειστικό τρόπο οτι καμία ενέργεια στην κατεύθυνση της εξάλειψης της πυρηνικής απειλής δεν πάει χαμένη. Κάθε εμπόδιο στην πυρηνική βιομηχανία και τους υποστηρικτές της είναι προς όφελος του Περιβάλλοντος, της Ειρήνης, της Ζωής.

«Πριν 10 μέρες είχαμε ένα χτύπημα στο πυρηνικό πρόγραμμα της Βουλγαρίας στο Μπέλενε, μετά την αποχώρηση της γερμανικής RWE, που είχε αναλάβει τη χρηματοδότηση του 49% του έργου. Χθες μετά από προσφυγή της Ένωσης Επιμελητηρίων Αρχιτεκτόνων και Μηχανικών της Τουρκίας είχαμε την απόφαση του Συμβουλίου του Κράτους, με την οποία ο διαγωνισμός για τον πυρηνικό σταθμό στο Άκκουγιου μένει στον αέρα. Είναι αναμφίβολα σημαντικές εξελίξεις, αλλά δεν αρκούν. Είναι τώρα ο καιρός να αναλάβει η Ελληνική Κυβέρνηση Διεθνείς Πρωτοβουλίες για την εξάλειψη της πυρηνικής απειλής. Πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν στην αποτροπή εγκατάστασης νέων πυρηνικών αντιδραστήρων και στην καταστροφή των πυρηνικών όπλων στην ευρύτερη περιοχή, για την υλοποίηση του οράματος για μιά Μεσόγειο και Μέση Ανατολή χωρίς πυρηνικά» δήλωσε ο Πρόεδρος του ΑΠΜ Θανάσης Αναπολιτάνος.

ενέργεια.gr

Μνήμες ... Δημήτρης Ψαθάς : Γράφοντας Συνθήματα

Κάθε πρωί η Αθήνα που ξυπνά βλέπει τους τοίχους της γραμμένους. Συνθήματα του αγώνα για την αντίσταση στους Γερμανούς, Ιταλούς και τους ύπουλους Βουλγάρους. Δεν υπάρχει τοίχος, μάντρα, πλατεία, πεζοδρόμιο, ερείπιο, πολυκατοικία απ’ τις πιο απόμακρες γειτονιές ως το κέντρο της Αθήνας που να μην προβάλλει κάθε πρωινό τα ολόφρεσκα γράμματά του σαν πρόκληση στη βία του κατακτητή: «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΟΥΛΩΤΗ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΤΑΧΤΗΤΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ Τ’ ΑΠΕΙΡΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΧΑΙΡΕ Ω ΧΑΙΡΕ ΛΕΥΤΕΡΙΑ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΠΥΚΝΩΣΤΕ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΖΗΤΩ Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΑΜ»

Στέκεται ο Γερμανός κι αφρίζει:

- Βας ις ντας;

- Ξέρω γω;

- Ποίος γράφει;

- Η Μαρία.

- Βας ις Μαρία;

Γελάει ο Γαβριάς. Κι ο Γερμανός λυσσά. Πολλές φορές ξυλοφορτώνει άγρια κανέναν πιτσιρίκο. Αλλά το αποτέλεσμα είναι χειρότερο. Όσο αυξάνουν την τρομοκρατία οι Γερμανοί κι οι Ιταλιάνοι τόσο μαχητικοί γίνονται οι τοίχοι κι είναι η γλώσσα τους ένα βουβό ουρλιαχτό που τους παρακολουθά ολούθε. Ποιον να βρούνε; Ποιον να πιάσουν; Παιδιά είναι τις περισσότερες φορές αυτά που μεταφέρουν τη γλώσσα του έθνους στους τοίχους της Αθήνας κι η φαντασία τους είναι ανεξάντλητη στα κόλπα του καμουφλαρίσματος.

Καντάδα. Αγόρια και κορίτσια κι η απαραίτητη κιθάρα τους στέναζε. Σταματημένη η συντροφιά εκεί στη γωνιά του δρόμου τραγουδούσε:

Κορίτσι πο ’χει λαιμόν ωραίον

έχει τον φόβον μη φιληθεί

σταυρόν ποτέ της να μη κρεμάσει

εις τον λαιμόν της πριν πανδρευτεί…

Ύστερα, είπαν άλλο. Κι ύστερα…

- Εντάξει, Απόλλων;

- Εντάξει, παιδιά.

- Φεύγουμε.

Αλλά ο γείτονάς μου που είχε γοητευτεί καθώς παρακολουθούσε απ’ το παράθυρό του την πανάρχαια καντάδα που του θύμιζε ποιος ξέρει ποιους ειδυλλιακούς καιρούς, παρακάλεσε τις σκιές που μόλις διακρινόνταν μέσα στο σκοτάδι:

- Παιδιά, με το μπαρδόν, δηλαδή, συγχαρητήρια για τις φωνές σας. Δε λέτε όμως και κανένα τραγουδάκι ακόμα; Έχω τόσο καιρό ν’ ακούσω καντάδα. Θα με υποχρεώσετε, δηλαδή, πάρα πολύ να πείτε και το «κοριτσάκι»

- Τελειώσαμε, μπάρμπα.

- Ένα μονάχα!

- Αυτό θα το δεις αύριο. Τα καλύτερα τραγούδια μας δεν τα λέμε, πατριώτη. Τα γράφουμε. Ζήτω η Ελλάδα.

Γνώρισα τη φωνή. Ή μάλλον μου φάνηκε πως τη γνώρισα. Ήταν η ίδια που άκουγα κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι στο τέρμα που φώναζε μ’ ένα τρόπο κεφάτο και καμπανιστό «τσιγάρα του μπακάλη». Τι ήθελε να πει ο πιτσιρίκος. Απορούσε ο γείτονάς μου, απορούσα κι εγώ. Το πρωί ωστόσο είδαμε την εξήγηση της σιβυλλικής κουβέντας του τσιγαρά. Το τραγούδι που δεν είπαν τα παιδιά, ήταν γραμμένο με μεγάλα γράμματα: «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥ ΟΥΝΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΟΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΑΜ»

Μια ακόμα επιγραφή. Από τα τελευταία κόλπα τους είναι η καντάδα. Οι καλλίφωνοι τραγουδάνε. Οι καλλιγράφοι γράφουν. Είχα, λοιπόν, υποψιαστεί τον πιτσιρίκο μου που πούλαγε τσιγάρα κι ήμουν σίγουρος πως ήταν κι αυτός απ’ τα παιδιά που παίζουν κορώνα – γράμματα τη ζωή τους στους δρόμους της Αθήνας. Ένας τζαναμπέτης ήταν. Στο μούτρο του φακίδες. Λιγνός. Φορούσε ένα πουκάμισο μπαλωμένο κι ένα πανταλονάκι πάνω απ’ τα γόνατα. Το ένα μάτι του μισόκλειστο. Καβγατζής. Είχε μια φωνή διαπεραστική κι όση ώρα καθόσουν κοντά του μπορούσε να σε τρελάνει. Τα πόδια του λιπόσαρκα. Πάντα ξυπόλητος. Και πάντα πουλούσε ακριβότερα απ’ τους άλλους.

- Πέντε στο φράγκο;

- Πέντε, κύριος.

- Οι άλλοι πουλάνε έξι.

- Να πάρεις απ’ τους άλλους!

- Θα σε πάω στην αστυνομία.

- Γιατί, ρε κύριος.

- Γιατί γράφεις στους τοίχους. Είσαι επονίτης.

Σήκωσε τα μάτια του – μισόκλειστο το ένα – κι ήταν χάρμα να βλέπεις την αγανάκτηση που τον είχε πλημμυρίσει. Καθώς με κοιτούσε απ’ την κορφή ίσαμε τα νύχια σκεφτόταν σίγουρα: «Γκεσταπίτης είναι ο μπαγάσας, τον καθαρίζεις να ησυχάσεις;» Αλλά γρήγορα άλλαξε ύφος κι άρχισε να τσιρίζει:

- Τα πέντε του μπακάλη ένα φράγκο. Πέντε τσιγάρα ένα φράγκο! Εδώ ο γνήσιος μπακάλης.

Επέμεινα.

- Σε είδα χθες το βράδυ.

- Στον τοίχο;

Άρχισε να γελά:

- Κάτι άλλο θα ’κανα, βρε βλάμη. Δεν έβαζες τα γυαλιά σου να δεις καλύτερα, ρε μαργιόλη! Ο κύριος με είδε στον τοίχο και λέει πως έκανα καλλιγραφία. Για κορόιδο μ’ έχεις, ρε κουμπάρε; Μια φορά τσιγάρο παραπανιστό δε μου τσιμπάς και στρίβε!

Αυτό ήταν. Μου πήρε τον αέρα ο αφιλότιμος και κάθε φορά που περνούσα προσπαθούσε να με ρεζιλέψει. Σιγανά του είχα μιλήσει εγώ, ετσίριζε εκείνος:

- Έρχεται ο μηχανικός!

- Πού ’ν’ τος, ρε!

- Νάτος. Βρήκε τη μηχανή πως γράφω, λέει, στους τοίχους, για να μου τσιμπήσει τα τσιγάρα. Μπράβο, ρε Έλληνα! Έχει άλλους έξυπνους σαν και σένα η μάνα σου;

Εγίναμε σχεδόν εχθροί. Είχα πεισθεί απόλυτα πως ένας μικρός τόσο κακός και τόσο παραδόπιστος που για ένα τσιγάρο παραπανιστό δημιουργούσε τόση φασαρία, ήταν αδύνατο να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του σε δουλειές που δεν πληρώνονται με όλη την καπνοπαραγωγή του κόσμου. Άλλαζα δρόμο για ν’ αποφεύγω τους σαρκασμούς του. Κι ένα πρωί βγαίνοντας νωρίς από το σπίτι μου βρέθηκα μπροστά σε θέαμα απροσδόκητο. Πεσμένος στο δρόμο ήταν ο πιτσιρίκος μου, τρύπιος από σφαίρες. Λίμνη το αίμα γύρω του. Στο χέρι του κρατούσε ακόμα σφιχτά το κουβαδάκι με την μπογιά. Λίγο παραπέρα μισογραμμένη η επιγραφή «ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡ…»

Φτωχέ μου, πιτσιρίκο!

Δεν είχε προλάβει να συμπληρώσει τη λέξη ΛΕΥΤΕΡΙΑ. Την απόσωσε με το ίδιο του το αίμα. Αυτός που χαλούσε τον κόσμο για ένα μονάχα τσιγάρο…

Μνήμες ... Γιάννης Ρίτσος

Ἀνοιξιάτικο βράδι. Μεγάλο δωμάτιο παλιοῦ σπιτιοῦ. Μιὰ ἡλικιωμένη γυναίκα ντυμένη στὰ μαῦρα μιλάει σ᾿ ἕναν νέο. Δὲν ἔχουν ἀνάψει φῶς. Ἀπ᾿ τὰ δυὸ παράθυρα μπαίνει ἕνα ἀμείλικτο φεγγαρόφωτο. Ξέχασα νὰ πῶ ὅτι ἡ γυναίκα μὲ τὰ μαῦρα ἔχει ἐκδώσει δυό-τρεῖς ἐνδιαφέρουσες ποιητικὲς συλλογὲς θρησκευτικῆς πνοῆς. Λοιπόν, ἡ Γυναίκα μὲ τὰ μαῦρα μιλάει στὸν νέο.
Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Ὅταν ἔχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οἱ σκιὲς μὲς στὸ σπίτι, ἀόρατα χέρια τραβοῦν τὶς κουρτίνες, ἕνα δάχτυλο ἀχνὸ γράφει στὴ σκόνη τοῦ πιάνου λησμονημένα λόγια - δὲ θέλω νὰ τ᾿ ἀκούσω. Σώπα.
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου λίγο πιὸ κάτου, ὡς τὴ μάντρα τοῦ τουβλάδικου, ὡς ἐκεῖ ποὺ στρίβει ὁ δρόμος καὶ φαίνεται ἡ πολιτεία τσιμεντένια κι ἀέρινη, ἀσβεστωμένη μὲ φεγγαρόφωτο τόσο ἀδιάφορη κι ἄϋλη, τόσο θετικὴ σὰν μεταφυσικὴ ποὺ μπορεῖς ἐπιτέλους νὰ πιστέψεις πὼς ὑπάρχεις καὶ δὲν ὑπάρχεις πὼς ποτὲ δὲν ὑπῆρξες, δὲν ὑπῆρξε ὁ χρόνος κ᾿ ἡ φθορά του. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Θὰ καθίσουμε λίγο στὸ πεζούλι, πάνω στὸ ὕψωμα, κι ὅπως θὰ μᾶς φυσάει ὁ ἀνοιξιάτικος ἀέρας μπορεῖ νὰ φαντάζουμε κιόλας πὼς θὰ πετάξουμε, γιατί, πολλὲς φορές, καὶ τώρα ἀκόμη, ἀκούω τὸ θόρυβο τοῦ φουστανιοῦ μου, σὰν τὸ θόρυβο δυὸ δυνατῶν φτερῶν ποὺ ἀνοιγοκλείνουν, κι ὅταν κλείνεσαι μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν ἦχο τοῦ πετάγματος νιώθεις κρουστὸ τὸ λαιμό σου, τὰ πλευρά σου, τὴ σάρκα σου, κι ἔτσι σφιγμένος μὲς στοὺς μυῶνες τοῦ γαλάζιου ἀγέρα, μέσα στὰ ρωμαλέα νεῦρα τοῦ ὕψους, δὲν ἔχει σημασία ἂν φεύγεις ἢ ἂν γυρίζεις οὔτε ἔχει σημασία ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου, δὲν εἶναι τοῦτο ἡ λύπη μου - ἡ λύπη μου εἶναι ποὺ δὲν ἀσπρίζει κ᾿ ἡ καρδιά μου. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Φορές-φορές, τὴν ὥρα ποὺ βραδιάζει, ἔχω τὴν αἴσθηση πὼς ἔξω ἀπ᾿ τὰ παράθυρα περνάει ὁ ἀρκουδιάρης μὲ τὴν γριὰ βαριά του ἀρκούδα μὲ τὸ μαλλί της ὅλο ἀγκάθια καὶ τριβόλια σηκώνοντας σκόνη στὸ συνοικιακὸ δρόμο ἕνα ἐρημικὸ σύννεφο σκόνη ποὺ θυμιάζει τὸ σούρουπο καὶ τὰ παιδιὰ ἔχουν γυρίσει σπίτια τους γιὰ τὸ δεῖπνο καὶ δὲν τ᾿ ἀφήνουν πιὰ νὰ βγοῦν ἔξω μ᾿ ὅλο ποὺ πίσω ἀπ᾿ τοὺς τοίχους μαντεύουν τὸ περπάτημα τῆς γριᾶς ἀρκούδας -κ᾿ ἡ ἀρκούδα κουρασμένη πορεύεται μὲς στὴ σοφία τῆς μοναξιᾶς της, μὴν ξέροντας γιὰ ποῦ καὶ γιατί -ἔχει βαρύνει, δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ χορεύει στὰ πισινά της πόδια δὲν μπορεῖ νὰ φοράει τὴ δαντελένια σκουφίτσα της νὰ διασκεδάζει τὰ παιδιά, τοὺς ἀργόσχολους τοὺς ἀπαιτητικοὺς καὶ τὸ μόνο ποὺ θέλει εἶναι νὰ πλαγιάσει στὸ χῶμα ἀφήνοντας νὰ τὴν πατᾶνε στὴν κοιλιά, παίζοντας ἔτσι τὸ τελευταῖο παιχνίδι της, δείχνοντας τὴν τρομερή της δύναμη γιὰ παραίτηση, τὴν ἀνυπακοή της στὰ συμφέροντα τῶν ἄλλων, στοὺς κρίκους τῶν χειλιῶν της, στὴν ἀνάγκη τῶν δοντιῶν της, τὴν ἀνυπακοή της στὸν πόνο καὶ στὴ ζωὴ μὲ τὴ σίγουρη συμμαχία τοῦ θανάτου -ἔστω κ᾿ ἑνὸς ἀργοῦ θανάτου- τὴν τελική της ἀνυπακοὴ στὸ θάνατο μὲ τὴ συνέχεια καὶ τὴ γνώση τῆς ζωῆς ποὺ ἀνηφοράει μὲ γνώση καὶ μὲ πράξη πάνω ἀπ᾿ τὴ σκλαβιά της.
Μὰ ποιὸς μπορεῖ νὰ παίξει ὡς τὸ τέλος αὐτὸ τὸ παιχνίδι; Κ᾿ ἡ ἀρκούδα σηκώνεται πάλι καὶ πορεύεται ὑπακούοντας στὸ λουρί της, στοὺς κρίκους της, στὰ δόντια της, χαμογελώντας μὲ τὰ σκισμένα χείλια της στὶς πενταροδεκάρες ποὺ τὶς ρίχνουνε τὰ ὡραῖα καὶ ἀνυποψίαστα παιδιὰ ὡραῖα ἀκριβῶς γιατί εἶναι ἀνυποψίαστα καὶ λέγοντας εὐχαριστῶ. Γιατί οἱ ἀρκοῦδες ποὺ γεράσανε τὸ μόνο ποὺ ἔμαθαν νὰ λένε εἶναι: εὐχαριστῶ, εὐχαριστῶ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
Συχνὰ πετάγομαι στὸ φαρμακεῖο ἀπέναντι γιὰ καμιὰν ἀσπιρίνη ἄλλοτε πάλι βαριέμαι καὶ μένω μὲ τὸν πονοκέφαλό μου ν᾿ ἀκούω μὲς στοὺς τοίχους τὸν κούφιο θόρυβο ποὺ κάνουν οἱ σωλῆνες τοῦ νεροῦ, ἢ ψήνω ἕναν καφέ, καί, πάντα ἀφηρημένη, ξεχνιέμαι κ᾿ ἑτοιμάζω δυὸ - ποιὸς νὰ τὸν πιεῖ τὸν ἄλλον;- ἀστεῖο ἀλήθεια, τὸν ἀφήνω στὸ περβάζι νὰ κρυώνει ἢ κάποτε πίνω καὶ τὸν δεύτερο, κοιτάζοντας ἀπ᾿ τὸ παράθυρο τὸν πράσινο γλόμπο τοῦ φαρμακείου σὰν τὸ πράσινο φῶς ἑνὸς ἀθόρυβου τραίνου ποὺ ἔρχεται νὰ μὲ πάρει μὲ τὰ μαντίλια μου, τὰ σταβοπατημένα μου παπούτσια, τὴ μαύρη τσάντα μου, τὰ ποιήματά μου, χωρὶς καθόλου βαλίτσες - τί νὰ τὶς κάνεις; - Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.
«Α, φεύγεις; Καληνύχτα.» Ὄχι, δὲ θἄρθω. Καληνύχτα. Ἐγὼ θὰ βγῶ σὲ λίγο. Εὐχαριστῶ. Γιατί ἐπιτέλους, πρέπει νὰ βγῶ ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ τσακισμένο σπίτι. Πρέπει νὰ δῶ λιγάκι πολιτεία, -ὄχι, ὄχι τὸ φεγγάρι - τὴν πολιτεία μὲ τὰ ροζιασμένα χέρια της, τὴν πολιτεία τοῦ μεροκάματου, τὴν πολιτεία ποὺ ὁρκίζεται στὸ ψωμὶ καὶ στὴ γροθιά της τὴν πολιτεία ποὺ ὅλους μας ἀντέχει στὴν ράχη της μὲ τὶς μικρότητές μας, τὶς κακίες, τὶς ἔχτρες μας, μὲ τὶς φιλοδοξίες, τὴν ἄγνοιά μας καὶ τὰ γερατειά μας,-ν᾿ ἀκούσω τὰ μεγάλα βήματα τῆς πολιτείας, νὰ μὴν ἀκούω πιὰ τὰ βήματά σου μήτε τὰ βήματα τοῦ Θεοῦ, μήτε καὶ τὰ δικά μου βήματα. Καληνύχτα.
Τὸ δωμάτιο σκοτεινιάζει. Φαίνεται πὼς κάποιο σύννεφο θἄκρυβε τὸ φεγγάρι. Μονομιᾶς, σὰν κάποιο χέρι νὰ δυνάμωσε τὸ ραδιόφωνο τοῦ γειτονικοῦ μπάρ, ἀκούστηκε μία πολὺ γνώστη μουσικὴ φράση. Καὶ τότε κατάλαβα πὼς ὅλη τούτη τὴ σκηνὴ τὴ συνόδευε χαμηλόφωνα ἡ «Σονάτα τοῦ Σεληνόφωτος», μόνο τὸ πρῶτο μέρος. Ὁ νέος θὰ κατηφορίζει τώρα μ᾿ ἕνα εἰρωνικὸ κ᾿ ἴσως συμπονετικὸ χαμόγελο στὰ καλογραμμένα χείλη του καὶ μ᾿ ἕνα συναίσθημα ἀπελευθέρωσης. Ὅταν θὰ φτάσει ἀκριβῶς στὸν Ἅη-Νικόλα, πρὶν κατεβεῖ τὴ μαρμαρίνη σκάλα, θὰ γελάσει, -ἕνα γέλιο δυνατό, ἀσυγκράτητο. Τὸ γέλιο του δὲ θ᾿ ἀκουστεῖ καθόλου ἀνάρμοστα κάτω ἀπ᾿ τὸ φεγγάρι. Ἴσως τὸ μόνο ἀνάρμοστο νἆναι τὸ ὅτι δὲν εἶναι καθόλου ἀνάρμοστο. Σὲ λίγο, ὁ Νέος θὰ σωπάσει, θὰ σοβαρευτεῖ καὶ θὰ πεῖ «Ἡ παρακμὴ μιᾶς ἐποχῆς». Ἔτσι, ὁλότελα ἥσυχος πιά, θὰ ξεκουμπώσει πάλι τὸ πουκάμισό του καὶ θὰ τραβήξει τὸ δρόμο του. Ὅσο γιὰ τὴ γυναίκα μὲ τὰ μαῦρα, δὲν ξέρω ἂν βγῆκε τελικὰ ἀπ᾿ τὸ σπίτι. Τὸ φεγγαρόφωτο λάμπει ξανά. Καὶ στὶς γωνιὲς τοῦ δωματίου οἱ σκιὲς σφίγγονται ἀπὸ μίαν ἀβάσταχτη μετάνοια, σχεδὸν ὀργή, ὄχι τόσο γιὰ τὴ ζωὴ ὅσο γιὰ τὴν ἄχρηστη ἐξομολόγηση. Ἀκοῦτε; τὸ ραδιόφωνο συνεχίζει.

«Πράσινη Ανάπτυξη» από τα Λόγια στην πράξη

Πρώτα πρώτα, ίσως όλοι εισπράττουμε το ωραίο σύνθημα. Πραγματικά είναι απλό και ωραίο. Οχι μόνο γιατί μας λείπει τόσο το πράσινο χρώμα, ιδιαίτερα σε μας που ζούμε στις γκρίζες τσιμεντένιες πόλεις. Αλλά και γιατί οι περισσότεροι έχουμε απογοητευθεί από την ανάπτυξη που γνωρίσαμε έως τώρα. Αυτοί που ζουν αποκλειστικά από τη μισθωτή εργασία είναι τώρα άνεργοι ή κινδυνεύουν να πέσουν στην ανεργία. Δεν έχουν, συνεπώς, πόρους να ζήσουν. Οι πολυπληθείς μεσαίες τάξεις, τα ελεύθερα επαγγέλματα, οι έμποροι και εμποράκοι, οι τεχνίτες κ.ά. βλέπουν τις δουλειές τους να περιορίζονται και αναγκάζονται να μειώσουν παραγγελίες, υπαλληλικό προσωπικό και να αρκεσθούν σε μικρότερα κέρδη ή να αναπληρώνουν τις ζημίες από τα περιουσιακά τους αποθέματα. Τη μεγαλύτερη ζημία από την «παλιά ανάπτυξη» την υπέστησαν οι αγρότες. Με το σύστημα των επιδοτήσεων έχασαν και το επάγγελμά τους (την πανάρχαια τέχνη να καλλιεργούν φυτά και να τρέφουν ζώα) και τη γη τους, που είναι προϋπόθεση του επαγγέλματος. Μεγάλο μέρος της γης μεταβλήθηκε σε οικόπεδα, δρόμους, πλατείες, γήπεδα ή σε άγονες χέρσες εκτάσεις. Το υπόλοιπο δηλητηριάσθηκε, εν μέρει ανεπανόρθωτα, από τη σπάταλη χρήση λιπασμάτων και χημικών ζιζανιοκτόνων.

Κι όμως, η «παλιά ανάπτυξη» εξακολουθεί να παράγει πλούτο, εξάλλου, δεν έχουμε «άλλη ανάπτυξη» ούτε γνωρίσαμε, που να παράγει πλούτο με τέτοιον δυναμισμό και με αλάνθαστες μέχρι τώρα ισορροπίες. Δεν ήξερε να κατανέμει τον πλούτο δίκαια, δηλαδή σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός. Ηξερε, όμως, να τον κατανέμει σύμφωνα με τις ικανότητες του καθενός και στο σημείο αυτό ήταν αδυσώπητη και όταν χρειαζόταν και εγκληματική.

Ηρθε η κρίση και «ξαφνικά εντός μου άλλαξε ο ρυθμός του κόσμου». Το ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε την «Πράσινη Ανάπτυξη», που εκτός από την ωραιότητα έχει και άλλα χαρίσματα. Είναι αρκετά γενική ώστε ο καθένας με τον όρο αυτό να εννοεί αυτό που θέλει και κυρίως αυτό που επιθυμεί. Αλλος θέλει πάρκο στη γειτονιά του, άλλοι δεν θέλουν κάδους σκουπιδιών στο πεζοδρόμιο και, φυσικά, κανένας δεν θέλει χαβούζα που να συγκεντρώνει τα σκουπίδια του Λεκανοπεδίου. Ολοι θέλουμε εργοστάσια και δουλειές, αλλά μακριά από το δικό μας σπίτι και όλοι οι καταπατητές και αυθαιρεσιούχοι «παλαιάς γενεάς» έγιναν οι πιο φανατικοί οπαδοί της Πράσινης Ανάπτυξης, επειδή δεν θέλουν άλλους καταπατητές και αυθαιρεσιούχους δίπλα τους. Το ΠΑΣΟΚ έχει απαράμιλλη ικανότητα να εξαπολύει τέτοια συνθήματα. Θυμηθείτε εκείνο το σύνθημα των «μη προνομιούχων» που έβαλε δυναμίτη στην κοινωνία του ’70 και του ’80. Ολοι το αποδέχθηκαν με ενθουσιασμό επειδή κανένας δεν θεωρούσε τον εαυτό του «προνομιούχο». Ακόμη και οι πιο προνομιούχες τάξεις είχαν και αυτές τους «μη προνομιούχους».

Το ΠΑΣΟΚ δεν αρνείται τίποτα. Οπως δεν αρνείται καμιά μορφή λαϊκού αγώνα. Οπως δεν αρνείται την απεργία στο λιμάνι του Πειραιά αποκρύπτοντας επιμελώς τη φαυλότητά της. Αποδέχεται την Πράσινη Ανάπτυξη έτσι όπως την εννοεί και την επιθυμεί ο καθένας, ώστε να κρατήσει τον χαρακτήρα και τη δύναμη μαζικού συνθήματος.

Ομως, η ανάγκη για μιαν «άλλη» ανάπτυξη προκύπτει από παρατηρήσεις άλλης τάξεως: από τις παρατηρήσεις ότι εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι του πλανήτη (νερό, πετρέλαιο, ατμοσφαιρικός αέρας), που είναι αυτοί κυρίως που τροφοδοτούν την παλαιού τύπου ανάπτυξη, ότι και αυτοί που απομένουν μολύνονται ανεπανόρθωτα, ότι η συγκέντρωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού σε μεγάλες πόλεις προκαλεί ειδική στενότητα γης, άλλους όρους ανθρωπίνων σχέσεων και άλλη ποιότητα ζωής, ότι, τέλος, η συσσώρευση πλούτου στον ένα πόλο και φτώχειας στον άλλο δεν είναι απλώς το «ηθικό παράπτωμα» του συστήματος, αλλά το εκρηκτικό μείγμα των συγκρούσεων, μικρών και μεγάλων, ή το παντοδύναμο κίνητρο φαινομένων όπως η μετανάστευση, που δεν ξέρουμε ακόμα ποια έκταση και ποιο μέγεθος θα λάβουν.

Προκύπτει, συνεπώς, η ανάγκη να συνδέσουμε την Πράσινη Ανάπτυξη με αυτές τις παρατηρήσεις και πραγματικότητες. Και πρώτα με την ενέργεια. Το να αλλάξουμε τις πηγές ενέργειας, τις τόσο ρυπογόνες και ραγδαία εξαντλούμενες, είναι σχεδόν το σύνολο του μεριδίου που επωμίζονται οι σημερινές γενεές για την οικοδόμηση της Πράσινης Ανάπτυξης. Αλλες χώρες το αντιλαμβάνονται και από τώρα ακολουθούν τον δρόμο των νέων μορφών ενέργειας. (Τελευταία, διάβαζα για πρωτοφανή σε μέγεθος και πολυπλοκότητα κέντρα έρευνας νέων μορφών ενέργειας στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.)

Πολλοί αντιλαμβάνονται την Πράσινη Ανάπτυξη σαν ένα ωραίο και χαρούμενο ανοιξιάτικο περίπατο σε πράσινο λιβάδι. Φοβάμαι πως δεν θα είναι έτσι. Οι νέες πηγές ενέργειας υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν σφοδρότερες αντιθέσεις και συγκρούσεις απ’ όσες προκάλεσε η δίψα για πετρέλαιο. Πάρτε ένα παράδειγμα από την ελάχιστη κλίμακα της ελληνικής πραγματικότητας. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος (νομίζω 62%) της ελληνικής ενέργειας παράγεται από εγχώριο λιγνίτη, που είναι η πλέον ρυπογόνος πρώτη ύλη. Αλλά και η πιο φθηνή. Αν θελήσουμε να αντικαταστήσουμε τον λιγνίτη με άλλη πρώτη ύλη, η τιμή του ρεύματος θα διπλασιασθεί. Ποια κυβέρνηση θα τολμήσει να το κάνει και ποια θα μπορέσει να διαχειρισθεί τις αντιθέσεις, πριν από λίγο καιρό έτυχε να παρακολουθήσω, πάνω στο θέμα αυτό, μια συζήτηση στον ΣΚΑΪ με συντονιστή τον Αρη Πορτοσάλτε. Συμμετείχαν ειδικοί επιστήμονες και τεχνοκράτες. Από τότε σκέφτομαι αν υπάρχει τρόπος τέτοιες συζητήσεις να γενικεύονται. Δεν τολμώ να σκεφθώ αν υπάρχουν μηχανισμοί «διαμεσολάβησης» ανάμεσα στην επιστήμη και στον λαό, ώστε να μαθαίνουμε και εμείς περί τίνος πρόκειται.

Είναι ωραίο και αισιόδοξο σύνθημα η Πράσινη Ανάπτυξη. Το κακό είναι ότι πρέπει από σύνθημα να μετατραπεί σε πρόγραμμα συγκεκριμένο με ορατούς στόχους. Διαφορετικά και ως σύνθημα γρήγορα θα χάσει τη δύναμή του...

Του κ. Aντώνη Καρκαγιαννη

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σταυρόλεξο για Δυνατούς Λύτες

Το 1993 η ελληνική οικονομία είχε βρεθεί σε μια παρόμοια κατάσταση με τη σημερινή. Αρνητικός ρυθμός ανάπτυξης γύρω στο 1%, αλλά και υψηλό δημοσιονομικό έλλειμμα που έφτανε και ξεπερνούσε το 13% του ΑΕΠ. Οι μισθοί είχαν παγώσει και η κοινωνική δυσαρέσκεια ήταν έντονη. Οπως και σήμερα.

Πολλοί μάλιστα αυτές τις μέρες τονίζουν την ομοιότητα της σημερινής κατάστασης με την περίοδο 1992-93 για να υποστηρίξουν ότι μπορεί πράγματι η ελληνική οικονομία να βρεθεί σχετικά σύντομα σε αναπτυξιακή τροχιά.

Εκείνη την περίοδο βρισκόμουν στην Αμερική και, έχοντας καταγράψει σε ένα δισέλιδο τα σχετικά στατιστικά στοιχεία, είχα χτυπήσει την πόρτα των «σοφών» της εποχής στο ΜΙΤ. Ο. Blanchard, Ρ. Krugman και R. Dornbusch βρήκαν λίγη ώρα να με δουν. Εφυγα κάπως κατηφής γιατί δεν περίμενα να είναι τόσο κατηγορηματικοί στις απόψεις τους. Ο αείμνηστος R. Dornbusch με έπιασε από τον ώμο και με ρώτησε ρητορικά: «Μα τι δουλειά έχετε εσείς με την ΟΝΕ;»

Ο Ρ. Krugman, πιο κοφτός, μου είπε ότι το σύστημα του Μηχανισμού Συναλλαγματικών Ισοτιμιών Ι (ΜΣΙ), το οποίο είχε καταρρεύσει πριν από λίγες ημέρες, δεν υπάρχει στην ουσία, πλέον, και επομένως δεν τίθεται θέμα... για την Ελλάδα. Ο Ο. Blanchard, όμως, ο σημερινός επιστημονικός διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας, μόλις είδε τα στοιχεία μου είπε: «Tight fiscal, loose money». Δηλαδή, «σφίξε τα δημοσιονομικά άμεσα, αλλά χαλάρωσε τη νομισματική πολιτική».

Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στο κατά πόσον οι συνθήκες άσκησης μακροοικονομικής πολιτικής το 1993 και σήμερα ταιριάζουν. Πέρα από το γεγονός του επιτακτικού περιορισμού των ταμειακών ελλειμμάτων και του υψηλότερου δημόσιου χρέους, η εγχώρια νομισματική πολιτική σήμερα δεν υπάρχει. Είναι μια... πολυτέλεια που μας έχει αφαιρεθεί τόσο με την απαγόρευση της νομισματικής χρηματοδότησης του δημόσιου χρέους όσο και, συνακόλουθα, με τη γενικότερη αδυναμία εκτύπωσης εγχώριου νομίσματος για αναθέρμανση της οικονομικής δραστηριότητας, αφού... η δραχμή πλέον έχει αντικατασταθεί από το ευρώ! Επομένως, η δημοσιονομική περιστολή φαντάζει ως ...μονόδρομος.

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ναι μεν μπορεί σε απόλυτα ποσά να μειώσει τα δισ. ευρώ που οφείλει ο προϋπολογισμός, όμως η αφαίρεση αυτή ρευστότητας από την οικονομία θα συγκρατήσει ή και θα μειώσει το ΑΕΠ, επί του οποίου υπολογίζεται το δημοσιονομικό έλλειμμα!

Αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση, τότε όλο και περισσότερο θα είναι αναγκαίος ο εξωτερικός δημόσιος δανεισμός ή/και η άνοδος των φορολογικών εισπράξεων. Στο σημείο αυτό, θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι η αφαίρεση με φόρους ρευστότητας από τους κατέχοντες δεν θα επηρέαζε τη ζήτηση, γιατί συνήθως τα εισοδήματα αυτά αποταμιεύονται. Από την άλλη θα μπορούσαν έστω μερικώς, να χρησιμοποιηθούν από το κράτος τα έσοδα αυτά για να πληρώσει το τελευταίο τις οφειλές του στους ιδιώτες και στις αγορές που στενάζουν. Ομως, ας είμαστε ρεαλιστές, η κρατική μηχανή αντιμετωπίζει ήδη μεγάλη φοροδιαφυγή και δεν είναι και σε θέση να βρει άμεσα και να εισπράξει παρά μόνο μικρό μέρος της.

Αρα, τα μέσα πολιτικής μας είναι τόσο περιορισμένα που μόνο ένα ελικόπτερο που πετά λεφτά από τον αέρα μπορεί να δώσει ανάσα στην οικονομία. Τι είδους δώρα είχε φέρει το ελικόπτερο αυτό 15 χρόνια πριν, όταν η κατάσταση ήταν περίπου η ίδια;

Συνοπτικά, όπως δείχνει και το σχετικό σχεδιάγραμμα, η απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ιδίως από το 2000 και μετά, λειτούργησε ως καύσιμο στην οικονομία, με αποτέλεσμα να συνεισφέρει τα μέγιστα στους αναπτυξιακούς ρυθμούς της τάξης του 4%, τα τελευταία 10 χρόνια περίπου. Στον ίδιο πίνακα φαίνεται ότι επίσης οι καθαρές εισροές/ενέσεις ζήτησης από την Ε.Ε. ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι γύρω στο 5% μέχρι το 2000, και μετά το ποσοστό αυτό κυμαίνεται γύρω στο 2% του ΑΕΠ ετησίως.

Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι ο πρώτος παράγοντας δεν υφίσταται σήμερα και είναι λογικό να έχει εξαντληθεί με την παρούσα διεθνή οικονομική κρίση η συνεισφορά του. Ορισμένοι μάλιστα λησμονούν τον φαύλο κύκλο της κατάστασης. Οι τράπεζες δανείζουν με τις πλάτες της ΕΚΤ το ελληνικό Δημόσιο, με πολύ καλές αποδόσεις. Γιατί να δανείσουν, σε ένα περιβάλλον ύφεσης μάλιστα, τον μικρομεσαίο που κινδυνεύει; Με άλλα λόγια, ανεξαρτήτως του τι γνώμη έχει κανείς για τις «πρακτικές» των τραπεζών, τα κίνητρα της συμπεριφοράς τους... τα καθορίζει το πολιτικό σύστημα και κατά κύριο λόγο οι δανειακές ανάγκες του Δημοσίου!

Οσον αφορά τα κοινοτικά κονδύλια, τα καύσιμα του ελικοπτέρου τελειώνουν το 2013. Μέχρι τότε, δε, πρέπει να έχουν βρεθεί οι τεράστιοι πόροι της λεγόμενης εθνικής συμμετοχής, ώστε να «απορροφηθούν» τα κοινοτικά κονδύλια στο σύνολό τους (δεν θέλω να ξέρω τι θα γίνει μετά το 2013).

Ολα αυτά, ενώ ο υπουργός Οικονομικών θα προσπαθεί να πείσει τον Χ. Αλμούνια ότι η «δημοσιονομική προσαρμογή» είναι δύσκολη όχι γιατί δεν μπορούν να κοπούν κάποιες σπατάλες ή να αυξηθούν λίγο οι φόροι. Αλλά γιατί αυτή τη στιγμή, μακροοικονομικά, δυστυχώς η κατάσταση δεν φαίνεται να αφήνει και πολλά περιθώρια για το τι πρέπει να γίνει. Ας ελπίσουμε πάντως ότι θα ανακάμψει γρήγορα η παγκόσμια οικονομία ώστε να αυξηθούν τα έσοδα από τουρισμό και ναυτιλία, χωρίς όμως, αν γίνεται, να αυξηθεί και πολύ η τιμή του πετρελαίου... Δυστυχώς το παζλ είναι για δυνατούς λύτες...

Το κείμενο αποτελεί τροποποιημένο μέρος τού υπό έκδοσιν βιβλίου των Θ. Πελαγίδη-Μ. Μητσόπουλου, «Η Στιγμή της Στροφής. Ο Προοδευτικός Οικονομικός Πραγματισμός ως Απάντηση στην Κρίση της Ελληνικής Οικονομίας», Εκδόσεις Παπαζήση, Νοέμβριος/Δεκέμβριος 2009.

του κ. Θοδωρή Πελαγίδη, Καθηγητή Οικονομικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το ταμείο είναι μείον ...

Σάτυρα επικαιρότητας από το http://satira-epikerotitas.blogspot.com/

Τηλεφροντίδα ασθενών στα Τρίκαλα

Στη δημιουργία ενός κέντρου τηλεφροντίδας ασθενών με χρόνια νοσήματα, το οποίο και θα αποτελέσει κόμβο εξυπηρέτησης των έντεκα δήμων της Ψηφιακής Κοινότητας της Κεντρικής Ελλάδας, προβλέπει σχετικό έργο.Το κέντρο τηλεφροντίδας θα εγκατασταθεί στο Δήμο Τρικκαίων, που διαθέτει εμπειρία και στελέχωση σε εφαρμογές τηλε-ιατρικής και τηλεπρόνοιας για να ανταποκριθεί στην φιλοξενία των κεντρικών δομών (πχ διακομιστές -servers κτλ) του προγράμματος τηλεφροντίδας και εκεί θα έχουν απομακρυσμένη πρόσβαση όλοι οι υπόλοιποι δήμοι.
Ο κάθε δήμος θα εξοπλίσει με περιφερειακές συσκευές φορητής βιολογικής τηλεμετρίας υφιστάμενες υποδομές και θα εξυπηρετείται από τα δημοτικά ιατρεία, ιατρούς συμβεβλημένους με τις δημοτικές υπηρεσίες υγείας καθώς και συμβεβλημένα με το πρόγραμμα νοσοκομεία της περιοχής.

Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γεώργιος Σ. Βάλλας, διευθυντής του τμήματος Έρευνας και Ανάπτυξης και υπεύθυνος Διαχείρισης Ψηφιακών Συστημάτων e-trikala Επιχειρησιακό Κέντρο Ελέγχου (Ε.Κ.Ε.), το κέντρο τηλεφροντίδας έχει ως στόχο την παροχή καινοτόμων υπηρεσιών τηλεϊατρικής, οι οποίες θα επιφέρουν ουσιαστικές βελτιώσεις στις διαδικασίες παροχής ιατρικής φροντίδας, ανοίγοντας τον δρόμο για τον εκσυγχρονισμό και τη διεύρυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας και την υποστήριξη της ιατρικής πράξης με σύγχρονα μέσα, ικανά να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες προκλήσεις.


Στο πλαίσιο αυτό, έχουν χρησιμοποιηθεί διεθνώς νέες μορφές υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας, που λειτουργούν στην Ελλάδα με την μορφή προγραμμάτων, όπως "Βοήθεια στο Σπίτι" και άλλων που υλοποιούνται με την συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Υπουργείου Εσωτερικών και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ).


Στόχος των προγραμμάτων αυτών είναι η παραμονή των ηλικιωμένων και των ατόμων με χρόνια νοσήματα στο οικείο φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον, η διατήρηση της συνοχής της οικογένειας τους, η αποφυγή χρήσης ιδρυματικής φροντίδας ή καταστάσεων κοινωνικού αποκλεισμού, και η εξασφάλιση αξιοπρεπούς και υγιούς διαβίωσης και η βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.


Το κέντρο τηλεφροντίδας που θα δημιουργηθεί θα αποτελέσει το κέντρο επικοινωνίας μεταξύ του πολίτη και των δομών παροχής υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας και θα διαθέτει τις υπηρεσίες του 24 ώρες το 24ωρο, μέσω του διαδικτύου, σε ασθενείς, πολίτες και ιατρούς.


Στο πλαίσιο του προγράμματος τηλεφροντίδας θα επιλέγονται ασθενείς με χρόνια νοσήματα (όπως χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, βρογχικό άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, άνοια, αρρυθμίες) από τους γιατρούς του προγράμματος. με κριτήριο την ανάγκη εντατικής παρακολούθησης και ρύθμισης της θεραπευτικής αγωγής ή και άτομα με προβλήματα πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, όπως ΑΜΕΑ, ηλικιωμένοι ή άτομα που δεν έχουν συγγενείς.


Στους ασθενείς που θα πληρούν τα κλινικά κριτήρια και επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα, θα παρέχονται από το Κέντρο Τηλεφροντίδας συσκευές φορητής βιολογικής τηλεμετρίας (τηλεκαρδιογράφος, τηλεπιεσόμετρο, τηλεσπιρόμετρο, τηλεμετρητής σακχάρου κτλ), με δυνατότητα αποστολής της μέτρησης μέσω κινητού τηλεφώνου στο κέντρο τηλεπρόνοιας του Δήμου και από εκεί, μέσω του διαδικτύου, στον ειδικό γιατρό.


Ο θεράπων ιατρός, συνδεόμενος μέσω διαδικτύου, θα μπορεί να ενημερώνεται για τις μετρήσεις και θα είναι σε θέση να δώσει τηλεφωνικές οδηγίες στον ασθενή, στην οικία του, για τροποποίηση της αγωγής- όταν απαιτείται- ή να τον καλέσει στο ιατρείο για επιπλέον εξετάσεις.


Το Κέντρο Τηλεφροντίδας θα διαθέτει σύστημα διαχείρισης πληροφοριών των ασθενών και θα διατηρεί ηλεκτρονικό φάκελο.


Οι γιατροί του προγράμματος τηλεφροντίδας οι οποίοι θα λαμβάνουν τις μετρήσεις θα είναι γιατροί των δημοτικών ιατρείων/ δημοτικών ιδρυμάτων/ Κέντρων Ανοικτής Προστασίας (ΚΑΠΗ)/ Προγράμματος "Βοήθεια στο Σπίτι" ή συμβεβλημένοι ιδιώτες γιατροί, με το πρόγραμμα τηλεφροντίδας του Δήμου, καθώς και γιατροί των Γενικών Νοσοκομείων του ΕΣΥ ή των ασφαλιστικών φορέων των δημοτών (πχ ΙΚΑ), που θα εξυπηρετούνται με το πρόγραμμα τηλεφροντίδας και θα συμβληθούν με το πρόγραμμα τηλεφροντίδας του Δήμου.


Οι προτεινόμενες Υπηρεσίες Προγράμματος Τηλεπρόνοιας, αφορούν πρόγραμμα Τηλεφροντίδας για την Παρακολούθηση και Θεραπεία Ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη κατ' οίκον, πρόγραμμα Τηλε-καρδιολογίας για ασθενείς με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΧΚΑ), όπως και διαγνωστική προσέγγιση ασθενών με αρρυθμίες και "αίσθημα παλμών", με τη χρήση συσκευής καρδιογραφικής καταγραφής συμβάντων, διάγνωσης τους και αυτόματης μετάδοσή τους μέσω τηλεφωνικού δικτύου.


Επίσης, προβλέπεται βιολογική τηλεμετρία υπερτασικών ασθενών, με τη χρήση συστήματος, που βασίζεται στην κινητή τηλεφωνία και στο διαδίκτυο, ρύθμιση θεραπευτικής αγωγής σε ασθενείς με Χρόνιο Βρογχικό Άσθμα / Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ), μέσω τηλε-σπιρομέτρησης / τηλε-οξυμετρίας, καθώς και πρόγραμμα εντοπισμού ασθενών και άμεσης κλήσης για βοήθεια.


Για τις ανάγκες λειτουργίας του, το κέντρο θα εξοπλιστεί με έξυπνες ασύρματες ιατρικές συσκευές σε συνδυασμό με μέσα διαδικτυακής πρόσβασης, λογισμικό για την υπηρεσία βιολογικής τηλεμετρίας ιατρικών παραμέτρων, συσκευές εντοπισμού θέσης και επείγουσας κλήσης, λογισμικό προβολής θέσης όπως και λογισμικό ρύθμισης παραμέτρων αυτόματης κλήσης και αποστολής SMS.


http://www.athina984.gr/node/74313
καλα νέα.. υπάρχουν και αυτα

Ενέργεια και εξωτερική πολιτική

Η αναζήτηση ενεργειακής ασφάλειας δεν θα πάψει να αποτελεί καθοριστικό στόχο στα χρόνια που έρχονται. Ανάλογα με τα συμφέροντά τους οι χώρες θα διαμορφώσουν στρατηγικές στη βάση δύο ουσιαστικών προϋποθέσεων. Στην μια κατηγορία βρίσκονται οι χώρες εκείνες που παράγουν ενέργεια και στα εδάφη τους βρίσκονται αποθηκευμένες σοβαρές ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Κοντά στην κατηγορία των χωρών, αλλά όχι ακριβώς στο ίδιο επίπεδο, βρίσκονται κι εκείνες που ο εθνικός τους χώρος χρησιμοποιείται για την μεταφορά των ενεργειακών αποθεμάτων.

Στη δεύτερη κατηγορία βρίσκονται τα κράτη εκείνα που απαραίτητα εξαρτώνται από εισαγόμενη ενέργεια για την καθημερινή οικονομική τους επιβίωση και για τη διατήρηση της κοινωνικής τους ισορροπίας.

Είναι αυτονόητο πως οι επιδιώξεις των δύο παραπάνω κατηγοριών χωρών δεν είναι υποχρεωτικό να είναι συγκρουσιακές. Στην καλύτερη περίπτωση για την ειρήνη η συνεργασία, η συνοχή και η καλή θέληση ανάμεσά τους θα φέρει τα καλύτερα αποτελέσματα. Χωρίς αμφιβολία όμως υπάρχουν και σκοτεινές πλευρές.

Δεν είναι απίθανο, ούτε και αντι-δεοντολογικό βέβαια, κάποιοι να επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τα πλεονεκτήματα που η φυσική θέση ή το υπέδαφος της χώρας τους προσφέρει, για την εξασφάλιση άλλων γενικότερων πλεονεκτημάτων. Στην περίπτωση αυτή ανοίγει ο δρόμος για ιδιαίτερες πολιτικές στρατηγικές και ευέλικτους τακτικούς χειρισμούς.

Για την Ελλάδα ιδιαίτερα οι χειρισμοί σε σχέση με τη λεγόμενη ενεργειακή διπλωματία θέλουν ιδιαίτερη προσοχή. Υπάρχουν κάποια δεδομένα που δεν μπορούμε να αγνοούμε:

α. Η χώρα έχει τεράστια ενεργειακή εξάρτηση. Δεν είναι μόνο πως δεν έχουν προωθηθεί αποτελεσματικά εναλλακτικές πηγές ενέργειας, αλλά δεν έχουν μειωθεί ούτε κατ’ ελάχιστο οι ενεργοβόρες συνήθειές μας.

β. Στον τομέα του φυσικού αερίου η εξάρτησή μας από την Ρωσική Ομοσπονδία είναι περίπου απόλυτη.

γ. Η χώρα μας μετέχει στο ΝΑΤΟ και είναι μέλος της Ε.Ε. Κατά συνέπεια οφείλει να ακολουθεί τη γενική στρατηγική, μεταξύ άλλων και στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας, των οργανισμών των οποίων είναι μέλος. Παράλληλα, εισπράττει στο ακέραιο τα προβλήματα που δημιουργούνται ανάμεσα στους οργανισμούς αυτούς και τις όποιες τρίτες χώρες.

δ. Στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή που βρισκόμαστε αναπτύσσονται εντάσεις που έχουν σχέση με ευρύτερες γεω-στρατηγικές ανακατατάξεις, ενεργειακές διπλωματικές πρωτοβουλίες και συμφέροντα εξασφάλισης σίγουρων πηγών ενέργειας κι ασφαλούς μεταφοράς τους στις διεθνείς αγορές.

Mε βάση τα παραπάνω, ο σχεδιασμός της εξωτερικής μας πολιτικής οφείλει να κινείται πάνω σε ένα σαφές πλαίσιο οριοθετημένων στόχων. Για όσο διάστημα η εξάρτηση της χώρας από πετρέλαιο και φυσικό αέριο παραμένει μεγάλη δεν είναι δυνατόν παρά να καλλιεργεί καλές σχέσεις με γειτονικές χώρες που είναι σε θέση να την βοηθήσουν στους τομείς αυτούς. Μια απόλυτη σταθερή λοιπόν της εξωτερικής μας πολιτικής θα πρέπει να είναι η φροντίδα διατήρησης καλών σχέσεων με την Ρωσική Ομοσπονδία.

Σε ένα παράλληλο πεδίο η χώρα θα πρέπει να μην ταράσσει τις ισορροπίες των σχέσεών της με το ΝΑΤΟ και τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Στην πράξη αυτό σημαίνει προσεκτικές κινήσεις ώστε η χώρα να μην φαίνεται πως διασπά το όποιο ενιαίο μέτωπο υπάρχει απέναντι λ.χ. στην Ρωσία αλλά ούτε και να βγαίνει μπροστά σε επιλογές που χτυπούν εκεί ακριβώς που ενοχλείται η Μόσχα (λ.χ. θέματα που αναφέρονται σε αντιθέσεις Κρεμλίνου με ΝΑΤΟ η στις σχέσεις της Ρωσίας με τις χώρες της πρώην σοβιετικής περιφέρειας).

Η πρακτική αποτίμηση μιας τέτοιας πολιτικής επιβάλει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για κάθε κίνηση στην ενεργειακή σκακιέρα. Όταν λ.χ. συμφωνείται η επέκταση της χρονικής διάρκειας προμήθειας φυσικού αερίου από την Γκάζπρομ, κάτι που σίγουρα εξυπηρετεί μακροχρόνια τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας, παράλληλα θα πρέπει να συμβολαιοποιείται η εξασφάλιση της αδιατάρακτης σχετικής προμήθειας ανεξάρτητα από δυσκολίες και προβλήματα με ενδιάμεσες χώρες (λ.χ. Ουκρανία, Τουρκμενιστάν). Θα πρέπει να συνεκτιμάται από την πλευρά μας πως οι σχετικές συμφωνίες διευκολύνουν λ.χ. την Γκάζπρομ να εξασφαλίσει από τις παραγωγούς χώρες (Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν κα) ποσότητες που διεκδικούνται και από άλλους εμπορικούς φορείς (Κίνα, Ναμπούκο κα).

Η στρατηγική της χώρας λοιπόν θα πρέπει να εστιάζεται πάνω σε ένα άξονα εξυπηρέτησης εθνικών συμφερόντων δίχως διακινδύνευση παραδοσιακών συμμαχιών και συμβατικών υποχρεώσεων. Η Ελλάδα λ.χ. δεν μπορεί να κατηγορείται για στενότερη συνεργασία με την Ρωσία όταν την σχετική ευρωπαϊκή γραμμή έχουν ήδη παραβιάσει η Γερμανία, η Ιταλία ακόμη και η Γαλλία. Που δεν έχουν τις άμεσες ανάγκες αλλά και τις ενεργειακές εξαρτήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Επίσης, δεν μπορεί η χώρα να υφίσταται κριτική για την ενδεχόμενη συμμετοχή της στον αγωγό αερίου South Stream όταν ΕΕ και ΗΠΑ δεν κατορθώνουν να εξασφαλίσουν από το Τουρκμενιστάν λ.χ. την οριστική δέσμευση για τις αναγκαίες ποσότητες αερίου που θα έκαναν τον Ναμπούκο βιώσιμο. Αλλά και ο Ναμπούκο δεν έχει προγραμματισθεί να περιλαμβάνει την Ελλάδα στην διαδρομή του. Δεν δεσμεύεται λοιπόν λογικά η Ελλάδα να αποφεύγει κινήσεις που της αποδίδουν ισχυρούς ενεργειακούς πόρους. Και ο αγωγός Interconnector (Τουρκία,. Ελλάδα, Ιταλία) θα μπορούσε εξ ίσου να θεωρηθεί ανταγωνιστικός του Ναμπούκο!!

Απέναντι στην πλευρά της Ρωσίας η ελληνική πλευρά οφείλει να αποσαφηνίσει μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα. Εφ΄ όσον η σχέση μπορεί να προχωρήσει πέραν από τις απλές εμπορικές συμφωνίες σε μια στενότερη συνεργασία φιλίας και περιφερειακής συνεργασίας είναι απαραίτητες κάποιες καθαρές παραδοχές. Όταν ο South Stream επεκτείνεται στην Ελλάδα δεν είναι νοητό να περιλαμβάνει αργότερα και την Τουρκία. Εάν πρόκειται τα Ρωσικά ενεργειακά προϊόντα να βρουν διέξοδο από τον Νότο προς τις διεθνείς αγορές θα πρέπει η Ελλάδα να εξασφαλίσει την δυνατότητα να είναι ο σχετικός, και κατά το δυνατόν ο αποκλειστικός, διάδρομος. Τέλος ο περίφημος αγωγός πετρελαίου από το Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη θα πρέπει επιτέλους να αρχίσει να υλοποιείται. Μια ειλικρινής συζήτηση για τα όποια προβλήματα θα οδηγήσει σε λύσεις και θα προωθήσει το έργο.

Η Ελλάδα, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, δεν έχει πολλά όπλα στα χέρια της για να προχωρήσει σε εντυπωσιακούς χειρισμούς στο πεδίο των εξωτερικών της σχέσεων. Η επικέντρωση σε ζητήματα εξασφάλισης ενεργειακής ασφάλειας μπορεί να της δώσει την δυνατότητα ευρύτερης προώθησης των εθνικών της συμφερόντων αλλά και την ισχυροποίησή της στο ευρύτερο πεδίο των διακρατικών σχέσεων στην περιοχή μας.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος, capital.gr

Αυξάνεται το Ποσοστό των Πολιτών που δεν Θεωρούν Φλέγον Πρόβλημα την Κλιματική Αλλαγή

Αν η επικείμενη σύνοδος των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα, που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη, ήταν πραγματικά μια πολύτιμη ευκαιρία να σωθεί ο πλανήτης από την αύξηση της στάθμης των θαλασσών και την ερημοποίηση, θα περίμενε κανείς οι ψηφοφόροι σε όλο τον κόσμο να ασκούν πίεση στους ηγέτες τους για να λάβουν τολμηρές αποφάσεις.

Αυτή είναι η εντύπωση που δημιουργήθηκε από ένα κύμα μεγάλων διαδηλώσεων που έγιναν τον τελευταίο καιρό, όπως ήταν οι διαδηλώσεις της 24ης Οκτωβρίου με το φιλόδοξο αίτημα να διατηρηθεί η συγκέντρωση του άνθρακα στην ατμόσφαιρα στα 350 μέρη ανά εκατομμύριο. Σε πολλές δημοκρατίες, όμως, τα πράγματα δείχνουν περιέργως να κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ερευνητικού Κέντρου Pew, που εδρεύει στην Ουάσινγκτον, το ποσοστό των Αμερικανών που πιστεύουν ότι υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη έχει μειωθεί σε 57% από 71% που ήταν τον Απρίλιο του 2008. Το ποσοστό που θεωρεί ότι για την άνοδο της θερμοκρασίας ευθύνεται η ανθρώπινη δραστηριότητα επίσης μειώθηκε την ίδια περίοδο από 47% σε 36%.

H άνοδος του σκεπτικισμού είναι εμφανής σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού, αλλά είναι ιδιαίτερα έντονη μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Οι περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί (57%) θεωρούν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για υπερθέρμανση του πλανήτη, ενώ μεταξύ των μετριοπαθών και φιλελεύθερων Ρεπουμπλικανών εκείνοι που πιστεύουν στην ύπαρξη του φαινομένου αυτού έχουν μειωθεί από 69% σε 41%. Μόνο δύο ομάδες εμφανίζονται σήμερα πιο ανήσυχες για τις κλιματικές αλλαγές: οι φιλελεύθεροι Δημοκρατικοί και οι ψηφοφόροι κάτω των 30.

Η δημοσκόπηση δείχνει ότι η κλιματική αλλαγή έχει γίνει άλλο ένα ζήτημα που διχάζει τους Αμερικανούς: όπως και στην περίπτωση των αμβλώσεων και της θανατικής ποινής, το κάθε στρατόπεδο θεωρεί ότι το αντίπαλο δεν κάνει απλώς λάθος, αλλά έχει κακές προθέσεις. Κι αυτό είναι ακριβώς το αντίθετο από εκείνο που χρειάζεται ένας πρόεδρος για να πείσει τη χώρα του ότι πρέπει να κάνει θυσίες στο όνομα της ευημερίας.

Στην Ευρώπη, που είναι σαφώς πιο «πράσινη» από την Αμερική, η οικονομική κρίση έχει εκτοπίσει την κλιματική αλλαγή από το μυαλό των ψηφοφόρων. Μια δημοσκόπηση που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Ιούλιο έδειξε ότι το ποσοστό των πολιτών της ΕΕ που θεωρούν σημαντικότερο πρόβλημα του πλανήτη την κλιματική αλλαγή έχει μειωθεί σε 50% από 62% την άνοιξη του 2008. Την ίδια ώρα, το ποσοστό εκείνων που θεωρούν σημαντικότερο πρόβλημα την ύφεση έχει αυξηθεί από 24% σε 52%.

Μια ακόμη μεγαλύτερη στροφή προς τον σκεπτικισμό σημειώνεται και στην Αυστραλία, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης των Εργατικών να στρέψουν τη χώρα προς μια πράσινη κατεύθυνση. Μια δημοσκόπηση που δημοσίευσε τον Ιούλιο το Lowly Institute έδειξε ότι το ποσοστό των πολιτών που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ένα σημαντικό κόστος για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει μειωθεί σε 48%, έναντι 60% το 2008 και 68% το 2006. Τόσο στην Αμερική όσο και στην Αυστραλία, την ώρα που οι πολιτικές ηγεσίες εμφανίζονται αποφασισμένες να αναλάβουν δράση, ο αριθμός των πολιτών που εκφράζουν επιφυλάξεις αυξάνεται.

Πολλοί έχουν εξοργιστεί με την καταστροφολογία. Οι έρευνες δείχνουν, αντίθετα, ότι τα θετικά μηνύματα - ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καλά σχεδιασμένες πόλεις, οργανωμένες μεταφορές - τυγχάνουν καλής ανταπόκρισης. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, οι πολίτες θέλουν από την κυβέρνησή τους να θέσει ένα χρονοδιάγραμμα, δεν είναι όμως διατεθειμένοι να κάνουν θυσίες που θεωρούν άδικες, όπως το να μειώσουν τις πτήσεις τους.

Εκτός από το να μελετούν τις δημοσκοπήσεις, οι πολιτικοί καλά θα έκαναν να κοιτάξουν και τα παραδείγματα της ιστορίας. Το 1977, ο τότε πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ ξεκίνησε με αδέξιο τρόπο μια νέα πολιτική στον τομέα της ενέργειας. Αφού είπε στους Αμερικανούς ότι θέλει να κάνει μια δυσάρεστη συζήτηση μαζί τους, χαρακτήρισε την εκστρατεία εξοικονόμησης ενέργειας «ηθικό ισοδύναμο του πολέμου». Ένα μεγάλο ποσοστό όμως δεν πείστηκε. Ίσως το λάθος του Κάρτερ να ήταν ότι δεν προσδιόρισε επακριβώς τι θα συνιστούσε νίκη σε αυτόν τον πόλεμο και γιατί άξιζε τον κόπο αυτός ο πόλεμος να γίνει.

Economis, ενέργεια.gr

Σκουπίδια : Χοντρό το δούλεμα

Τα πράγματα είναι απλά : δεν υπάρχει λύση, δεν υπάρχει τίποτα. Μία παλιά πρόταση του Δήμαρχου Σαρωνικού κ. Τόγια για ανάπτυξη μονάδας θερμικής επεξεργασίας στη θέση Γκα στο Δήμο Σαρωνικού.
.
Οι δηλώσεις του πρώην περιφερειάρχη στο SUPER απλώς κρατούν τις απαραίτητες πολιτικές ισορροπίες. Η Τζένη Σουκαρά δηλώνει ότι ο κ. Τόγιας είναι άφαντος.
.
Η ανάρτηση του korinthix έχει ουσία και πράγματι έγινε αμέσως μετά τη συνέντευξη του Κώστα Γιώτη στη Λίλη Μουζάκη στις 28 Αυγούστου. Η πρόταση Τόγια για μονάδα θερμικής επεξεργασίας είναι γνωστή από δηλώσεις του Δημάρχου Σαρωνικού στην εκπομπή του Θεοδόση Κοντόζογλου. Η ιστορία με τα νταμάρια έχει βάθος και ενδιαφέρον για τους δημότες του Δήμου Σαρωνικού.
.
Τι θα γίνει με τα σκουπίδια δε μάθαμε. Ακόμα μία φορά είπα "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι" διότι οι υπόλοιποι ταλαιπωρούνται ...
.
Να μη θυμήσω ότι υπάρχουν προτάσεις στο Δήμο Κορινθίων και επιτροπή που ασχολείται με το θέμα των απορριμμάτων διότι θα γίνω κουραστικός ...
.
Καληνύχτα μας

Προ ημερησίας : Το ασύρματο Internet ...

Τέσσερεις κεραίες σε τέσσερεις πλατείες και τελειώσαμε. Μία κεραία στα Περιβολάκια, εκεί που δε πατάει ψυχή και μία κεραία στη πλατεία Σταύρου Ηλιόπουλου. Πολλά τα χρήματα, κακή η αξιοποίηση. Κρίμα ...

Ετσι για την ιστορία, ρίξτε μία ματιά στην πρόταση που κατέθεσα και βεβαίως ουδείς με κάλεσε να με ρωτήσει γιατί το έκανα και τι προτείνω. Ούτε από τη δημοτική αρχή ούτε από την αντιπολίτευση.

Το ήξεραν ? Ρίξτε μία ματιά εδώ για να δείτε ότι η πρόταση κατατέθηκε με αριθμό πρωτοκόλλου σε 3 αντίγραφα.

Ενα μήνυμα : μπορούμε να ξεφύγουμε από τη μετριότητα. Δεν είναι δύσκολο...

<< Πάρε το κωλοεμβόλιό σου ! >>

Ο νέος κόσμος, η νέα τάξη πραγμάτων, η προπαγάνδα, η γρίπη και ... το εμβόλιο. Δείτε το βίντεο.

Ραδιόφωνο εκτάκτου ανάγκης που ανοίγει μόνο του

Μια νέα συσκευή, που έχει τη δυνατότητα να ανοίγει το ραδιόφωνο αυτόματα και να μεταδίδει πληροφορίες εκτάκτου ανάγκης, κατασκευάστηκε στη Καμπέρα της Αυστραλίας. Το σύστημα ραδιοφωνικού συναγερμού επιτρέπει στο ραδιόφωνο να ανάβει ένα λαμπάκι προειδοποίησης και να μεταδίδει επίσημα μηνύματα, όπως πχ τον κίνδυνο από κάποια πυρκαγιά. Οι κατασκευαστές του συστήματος λένε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να προειδοποιήσει τους κατοίκους της Ασιατικής όχθης του Ειρηνικού για φυσικές καταστροφές.

.
Ο πρώην γενικός διευθυντής της Διαχείρισης Κρίσεων στην Αυστραλία, David Templeman, λέει ότι οι κατασκευαστές έχουν υποβάλει αίτηση στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τα τελικά στάδια του προϊόντος. “Το βλέπουμε σαν μια ακόμη πλατφόρμα οχύρωσης ώστε να τονιστεί η σημασία της μετάδοσης άμεσων μηνυμάτων στην κοινωνία, με έναν πολύ συντεταγμένο και σίγουρο τρόπο”, είπε.

Ch.D.

ραδιόφωνο.gr

Σε σένα ...

Σε σένα που παρκάρεις στα πεζοδρόμια αδιαφορώντας για τους πεζούς αλλά δυσανασχετείς όταν περπατάς και βλέπεις άλλους να κάνουν το ίδιο.

Σε σένα που στην πρώτη κλήση της δημοτικής αστυνομίας τρέχεις στον αντιδήμαρχο να γλυτώσεις το πρόστιμο.

Σε σένα που νομίζεις ότι μπορείς να παρκάρεις όπου θέλεις επειδή έχεις "προσβάσεις" στο δημαρχείο, την αστυνομία ή το λιμενικό.

Σε σένα που διπλοπαρκάρεις στο κέντρο της πόλης αλλά ξεκινάς το περπάτημα μόνο κατόπιν σύστασης καρδιολόγου.

Σε σένα που διαμαρτύρεσαι για την καθαριότητα αλλά αφήνεις τα σκουπίδια στο πεζοδρόμιο την ώρα που κλείνεις το μαγαζί σου και εγώ πάω βόλτα το παιδί μου.

Σε σένα που παρκάρεις έξω από το μαγαζί σου αλλά διαμαρτύρεσαι που οι πελάτες σου δεν βρίσκουν χώρο να παρκάρουν.

Σε σένα που χρωστάς χρήματα στο δήμο, δεν τα πληρώνεις αλλά ζητάς έργα.

Σε σένα που απειλείς και τρομοκρατείς υπαλλήλους που έρχονται να εισπράξουν βεβαιωμένες οφειλές που δεν πληρώνεις.

Σε σένα που μεγαλώνεις το μαγαζί σου με παρανομίες γιατί "όλοι το ίδιο κάνουν"

Σε σένα που φοροδιαφεύγεις γιατί είσαι έξυπνος, μάγκας και γιατί "όλοι το ίδιο κάνουν"

Σε σένα που σερβίρεις χωρίς να κόβεις αποδείξεις γιατί είσαι μάγκας και γιατί "όλοι το ίδιο κάνουν"

Σε σένα που κατέχεις θεσμική αμοιβόμενη θέση επειδή πήρες 500 ψήφους στις δημοτικές εκλογές

Σε σένα που λες ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι εκτός από αυτόν που ψήφισες

Σε σένα που έχεις να θυμάσαι κάτι από τα παραπάνω, δεν είσαι ευχαριστημένος και δηλώνεις απογοητευμένος από το σύστημα,

έχεις ποτέ σκεφτεί ότι έχεις αυτό που σου αξίζει ? Ζήσε ευτυχισμένος με τα άλλοθί σου και τη χαρά ότι έχεις "δυνατές άκρες και προσβάσεις".

Αλλάζει η τηλεπικοινωνιακή αγορά στην Ευρώπη

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το αρμόδιο Συμβούλιο Υπουργών με τη διαμεσολάβηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατέληξαν σε συμφωνία σε ένα νέο ογκώδες πακέτο μέτρων για το μετασχηματισμό της ευρωπαϊκής τηλεπικοινωνιακής αγοράς. Το πακέτο (EU Telecoms Reform) προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το Νοέμβριο του 2007, με στόχο την ενίσχυση του ανταγωνισμού και των δικαιωμάτων των καταναλωτών στις ευρωπαϊκές τηλεπικοινωνιακές αγορές και τη διευκόλυνση της πρόσβασης όλων των Ευρωπαίων σε υψηλής ταχύτητας ευρυζωνικές συνδέσεις.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο του νέου τηλεπικοινωνιακού πακέτου μέτρων σχετίζεται με την καθιέρωση του νέου Σώματος των Ευρωπαίων Ρυθμιστών για τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες, το οποίο θα προωθήσει την υπόθεση της ενιαίας αγοράς για τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και υπηρεσίες. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις αυξημένες αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έλεγχο των εθνικών ρυθμιστών, οδηγεί μάλλον σε σταδιακή αποδυνάμωση του ρόλου τους και ενδεχομένως σε μελλοντική αντικατάστασή τους από την κεντρική αρχή.

Οι σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις είναι:

1. Φορητότητα express. Οι ευρωπαίοι καταναλωτές θα μπορούν να αλλάζουν σε μία εργάσιμη ημέρα τον πάροχο σταθερής ή κινητής τηλεφωνίας διατηρώντας τον παλαιό αριθμό τηλεφώνου τους.

2. Καλύτερη πληροφόρηση του καταναλωτή: οι καταναλωτές θα λαμβάνουν καλύτερη πληροφόρηση προκειμένου να κατανοούν σε ποιες υπηρεσίες γίνονται συνδρομητές και να γνωρίζουν τι μπορούν και τι δε μπορούν να κάνουν με τις εν λόγω υπηρεσίες. Τα συμβόλαια των πελατών θα καθορίζουν ελάχιστα επίπεδα ποιότητας καθώς και αποζημιώσεις αν αυτά δεν επιτευχθούν.

3. Προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών σε σχέση με την πρόσβαση στο Internet.
Σύμφωνα με το νέο άρθρο για την ελευθερία στο Internet τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη και αφορούν την πρόσβαση των τελικών χρηστών σε υπηρεσίες και εφαρμογές μέσω ηλεκτρονικών τηλεπικοινωνιακών δικτύων, θα σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και την ελευθερία των φυσικών προσώπων, όπως εγγυώνται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και από τις γενικές αρχές της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Τέτοια μέτρα πρέπει επίσης να είναι κατάλληλα, ανάλογα και απαραίτητα εντός μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να σέβονται το νόμιμο τεκμήριο της αθωότητας και το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα.

4. Παροχή νέων εγγυήσεων για ένα ανοικτό και περισσότερο ουδέτερο Internet. Οι νέοι τηλεπικοινωνιακοί κανόνες θα διασφαλίσουν ότι οι ευρωπαίοι καταναλωτές θα έχουν ακόμη μεγαλύτερη δυνατότητα επιλογής ανταγωνιστικών παρόχων broadband υπηρεσιών. Παράλληλα, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα έχουν την ισχύ να θέτουν ελάχιστα επίπεδα ποιότητας για υπηρεσίες δικτυακής μετάδοσης με στόχο την προώθηση του "net neutrality" για τους ευρωπαίους πολίτες. Επιπροσθέτως οι καταναλωτές θα πρέπει να είναι ενήμεροι πριν υπογράψουν κάποιο συμβόλαιο σχετικά με τη φύση της υπηρεσίας που θα λάβουν. Έτσι θα πρέπει να γνωρίζουν αν χρησιμοποιούνται τεχνικές διαχείρισης της κίνησης και της επίδρασής τους στην ποιότητα των υπηρεσιών, καθώς και αν υπάρχουν άλλοι περιορισμοί.

5. Προστασία των καταναλωτών εναντίον των παραβιάσεων που σχετίζονται με τα προσωπικά δεδομένα και το spam.

6. Καλύτερη πρόσβαση στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης 112.

7. Οι εθνικοί ρυθμιστές θα αποκτήσουν μεγαλύτερη ανεξαρτησία. Ουσιαστικά θα ενισχυθεί η ανεξαρτησία των εθνικών ρυθμιστών από πολιτικές επιρροές, ενώ οι επικεφαλείς τους θα προστατευθούν από αυθαίρετες απολύσεις.

8. Η νέα Ευρωπαϊκή Αρχή Τηλεπικοινωνιών θα βοηθήσει στη διασφάλιση του ορθού ανταγωνισμού και της μεγαλύτερης συνοχής της ρύθμισης στις τηλεπικοινωνιακές αγορές. Συγκεκριμένα πρόκειται να συσταθεί ένα νέο σώμα, ονόματι BEREC (Body of European Regulators for Electronic Communications) η οποία θα αντικαταστήσει τη "χαλαρή" Ομάδα των Ευρωπαίων Ρυθμιστών που υπάρχει σήμερα. Οι αποφάσεις του BEREC θα λαμβάνονται ανά περίπτωση με απλή ή ενισχυμένη πλειοψηφία από τους επικεφαλής των 27 ρυθμιστικών αρχών της ΕΕ. Το BEREC παράλληλα θα παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στο έργο των εθνικών ρυθμιστών ιδίως σε περιπτώσεις αποφάσεων που ξεπερνούν τα εθνικά σύνορα. Η σύστασή του προγραμματίζεται για την άνοιξη του 2010.

9. Νέες εξουσίες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για θέματα ανταγωνισμού στις τηλεπικοινωνιακές αγορές. Ειδικότερα, η ΕΕ θα έχει την ισχύ να επιβλέπει τα ρυθμιστικά μέτρα που θα προτείνονται από τους εθνικούς ρυθμιστές. Στόχος είναι να αποφευχθούν ασύμβατες νομοθετικές ρυθμίσεις που θα βλάπτουν τον ανταγωνισμό σε κάποια τηλεπικοινωνιακή αγορά. Η Επιτροπή θα συνεργάζεται με το BEREC και στην περίπτωση που εντοπιστεί κάποια παραφωνία, θα μπορεί να ζητά από τον εθνικό ρυθμιστή να τροποποιήσει ή και να διαγράψει τη ρύθμιση.

10. Ο λειτουργικός διαχωρισμός σαν μέτρο υπέρβασης των προβλημάτων ανταγωνισμού. Οι εθνικοί ρυθμιστές θα έχουν στο οπλοστάσιό τους τη δυνατότητα, σαν έσχατο μέσο, να υποχρεώσουν τους σημαντικούς παίκτες της τηλεπικοινωνιακής αγοράς να διαχωρίσουν τις υποδομές τους από το τμήμα των υπηρεσιών. Ήδη στη Βρετανία έχει εφαρμοστεί η δυνατότητα αυτή από το 2006, ενώ οι νέοι κανόνες έχουν σαν στόχο να προσθέσουν νομική σταθερότητα στις χώρες που κινούνται αυτό τον καιρό προς κάποιες μορφές διαχωρισμού (Πολωνία, Ιταλία).

11. Επιτάχυνση της πρόσβασης σε υπηρεσίες broadband για όλους τους ευρωπαίους. Στην παρούσα φάση μόνο το 70% του αγροτικού πληθυσμού στην Ευρώπη έχει πρόσβαση σε broadband υπηρεσίες. Το μέτρο έχει σαν στόχο να μειώσει το εν λόγω ψηφιακό χάσμα μέσω της καλύτερης διαχείρισης του ραδιοφάσματος και της διάθεσής του για ασύρματες ευρυζωνικές υπηρεσίες σε περιοχές όπου οι καλωδιακές υποδομές είναι εξαιρετικά ακριβές.
Παράλληλα προβλέπεται ο εκσυγχρονισμός του GSM Directive, επιτρέποντας στους παρόχους να εισάγουν νέες υπηρεσίες ξεκινώντας από το 3G και επεκτεινόμενοι αργότερα σε άλλες νέες τεχνολογίες.

12. Ενθάρρυνση του ανταγωνισμού και των επενδύσεων στα δίκτυα πρόσβασης νέας γενιάς. Πρόκειται ουσιαστικά για κανόνες που θα προσφέρουν νομική βάση για τις επενδύσεις στα δίκτυα οπτικών ινών και ασύρματων δικτύων νέας γενιάς. Οι νέοι κανόνες επιβεβαιώνουν την σημασία του ανταγωνισμού στις νέες αυτές αγορές και διασφαλίζουν τις επενδύσεις. Στο πρώτο εξάμηνο του 2010, η Επιτροπή θα εκδώσει οδηγία για τη ρύθμιση της πρόσβασης στα δίκτυα νέας γενιάς με βάση τις δημόσιες διαβουλεύσεις των δύο προηγούμενων ετών.


Από εδώ και πέρα το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι η νέα δέσμη μέτρων θα τεθεί σε ισχύ στις αρχές του 2010 με τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως τον Μάιο του 2011 θα πρέπει να ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών.

Γιάννης Μπόθος

neo2.gr

Κατασκευές του μέλλοντος

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009
Ημερίδα με θέμα: «ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ»
(ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΒΙΟΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ)
στο HOTEL ‘’POSEIDON RESORT’’


• ΚΟΣΜΟΓΛΟΥ ΦΟΥΛΗ:
Αρχιτέκτονας Μηχανικός- Πολεοδόμος. Τμηματάρχης της Διεύθυνσης Οικιστικής, Πολιτικής και Κατοικίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής
Αναγκαιότητα για «Βιοκλιματικό Σχεδιασμό». Από την Κοινοτική Οδηγία SAVE στο Νόμο 3661/2008 – Τεχνικός Κανονισμός (ΚΕΝΑΚ) – Πιστοποιητικό Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων.

• MITMAN ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας HELIOINDEX AE (Φωτοβολταϊκά Συστήματα)
Μέλος Δ.Σ. ΣΕΦ (Συνδέσμου Εταιρειών Φωτοβολταϊκών)
«Φωτοβολταϊκά συστήματα: Ενέργεια σε ανθρώπινη κλίμακα».

• ΜΥΛΩΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Φυσικός M.Sc Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Κατασκευαστών Αλουμινίου (FAECF).
ΤΟ ΣΗΜΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΣΕΚΑ – Q.SYSTEM 2
ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΙΟΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ.

• ΓΚΟΛΤΣΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
Δρ. Γεωγραφίας (Πανεπιστήμιο Αιγαίου),
Αρχιτέκτων οπίου (Μ.L.A., University of Edinburgh)
Γεωπόνος (Γ.Π.Α.)
ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΙ ΚΗΠΟΙ: Η επαναφορά της χαμένης φύσης.

• ΤΡΙΑΝΤΗ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ
Dr.Αρχιτέκτων Μηχανικός – Περιβαλλοντολόγος
«Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Κτιρίων και Ανοικτών Χώρων.

• ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ ΛΕΝΑ
Αρχιτέκτων Μηχανικός MSc
Υπεύθυνη Τμήματος Κτιρίων.
Διεύθυνση Ενεργειακής Αποδοτικότητας
ΚΑΠΕ – Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας
«Ενεργειακή Απόδοση και Πιστοποίηση Κτιρίων – Η Ευρωπαϊκή Πολιτική και η Ελληνική Νομοθεσία».

• ΛΥΡΟΥΔΙΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
Dr. Αρχιτέκτων Μηχανικός
Πρόεδρος ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ
«Ο Σεβασμός στο Περιβάλλον με Όχημα την Υψ

Τίνα Μπιρμπίλη: Νέο Θεσμικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ

Τις νέες διοικητικές δομές που θα υποστηρίξουν το δύσκολο έργο της νέας κυβέρνησης στην πραγματοποίηση των φιλόδοξων στόχων για την δημιουργία ενός αποτελεσματικού ενεργειακού μείγματος στην Ελλάδα προδιέγραψε η Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κα. Τίνα Μπιρμπίλη κατά την ομιλία της στο Ευγενίδειο Ίδρυμα την πρώτη ημέρα του 14ου Εθνικού Συνεδρίου Ενέργειας «Ενέργεια & Ανάπτυξη 2009», του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ).

Η υπουργός Περιβάλλοντος ανακοίνωσε την έναρξη δημόσιας διαβούλευσης για την ενέργεια μέχρι το τέλος του έτους με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς με σκοπό την δημιουργία ενός σχεδίου νόμου το οποίο θα δώσει λύσεις και θα οδηγήσει στην επίτευξη των ευρωπαϊκών στόχων «20-20-20». Κύριοι άξονες της πολιτικής του ΥΠΕΚΑ είναι σαφώς ένα νέο, πιο ευέλικτο θεσμικό πλαίσιο, η προσπάθεια απεγκλωβισμού των χιλιάδων αιτήσεων για αδειοδότηση και εγκατάσταση ΑΠΕ, οι οποίες παραμένουν εκκρεμείς, η χρησιμοποίηση νέων τεχνολογιών και καινοτόμων εφαρμογών, η συνεχής παρακολούθηση αλλά και συμμετοχή της Ελλάδας στις παγκόσμιες εξελίξεις, αλλά και η παροχή κινήτρων σε νέες εταιρείες και παραγωγούς.

Παράλληλα, η κα. Μπιρμπίλη τόνισε ιδιαίτερα την δημιουργία νέων και ευέλικτων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, καθώς και ενός ηλεκτρικού δικτύου που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των αυξημένων ενεργειακών αναγκών. Προανήγγειλε, μάλιστα, την ανακοίνωση σύντομα της διασύνδεσης των Κυκλάδων με την κυρίως Ελλάδα.

Περαιτέρω, η υπουργός Περιβάλλοντος τόνισε την ανάγκη θέσπισης σαφών στόχων για την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια, ενώ δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα προωθήσει φορολογικά κίνητρα προς την κατεύθυνση αυτή. Επιπλέον, υπογράμμισε τις προοπτικές που ανοίγονται στον τομέα αυτό για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Τέλος, επαναβεβαίωσε την προσήλωση της κυβέρνησης στους στόχους της αντιμετώπισης της Κλιματικής Αλλαγής, της ενεργειακής ασφάλειας, και της επίτευξης ανταγωνιστικότητας και ευημερίας.

ενέργεια.gr

Μάλλον δεν ξέρουμε από... ΕΣΠΑ!

Σε κατάσταση συναγερμού έθεσε τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομίας Ανταγωνιστικότητα και Ναυτιλίας η υπουργός Λούκα Κατσέλη, όταν ανακάλυψε από υπηρεσιακούς παράγοντες ότι από το 2007 μέχρι και σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί πληρωμές... «ψίχουλα» στο ΕΣΠΑ που αντιστοιχούν περίπου στο 3% του συνολικού προϋπολογισμού.

Παρά το γεγονός ότι Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει την δυνατότητα στην χώρα μας να επιταχύνει τις πληρωμές διαθέτοντας αποκλειστικά κοινοτικά κονδύλια (δηλαδή να μην καταβάλλεται για κάποια χρόνια η εθνική δαπάνη για να αποφορτιστεί ο κρατικός προϋπολογισμός) οι εκταμιεύσεις στο φιλόδοξο «Δ’ ΚΠΣ» είναι μόνο 800 εκατ. ευρώ. Αντιστοιχούν δηλαδή στο 3% των κονδυλίων συνολικής αξίας 26,2 δισ. ευρώ. Και η βασική αιτία; Σύμφωνα με τις Βρυξέλλες, αλλά και υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Οικονομίας, το μεγάλο πρόβλημα είναι «η γραφειοκρατία για... τη γραφειοκρατία, που κοστίζει πολύ στην Ελλάδα».

Οι μέχρι τώρα πληρωμές που έγιναν στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ αφορούν κατά 208,5 εκατ. ευρώ τα 7 επιχειρησιακά προγράμματα που διαχειρίζονται τα υπουργεία και κατά 591,5 εκατ. ευρώ τα έργα και τις δράσεις που υλοποιούνται στις πέντε υπερπεριφέρειες της χώρας.

Από τα προγράμματα των υπουργείων, την μεγαλύτερη ποσοστιαία απορρόφηση (5,65%) έχει το πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητα το οποίο έχει απορροφήσει 85,68 εκατ. ευρώ έναντι συνολικού προϋπολογισμού 1,51 δισ. ευρώ. Το σαφώς μεγαλύτερο -σε προϋπολογισμό- πρόγραμμα Προσπελασιμότητα, με συνολικό διαθέσιμο ποσό 4,97 δισ. ευρώ, παρουσίαζε στις αρχές Νοεμβρίου απορρόφηση 1,56%, που αντιστοιχεί σε 77,6 εκατ. ευρώ.

Οι απορροφήσεις στις πέντε υπερπεριφέρειες της χώρας είναι πάντως μεγαλύτερες, καθώς ακόμα υλοποιούνται έργα που ξεκίνησαν από το Γ’ ΚΠΣ. Στην περιφέρεια Μακεδονίας-Θράκης η απορρόφηση στις αρχές Νοεμβρίου έφτασε το 8,47%, που αντιστοιχεί σε 208,5 εκατ. ευρώ, επί συνολικού προϋπολογισμού 3,26 δισ. ευρώ. Σημαντικά χαμηλότερη είναι η απορρόφηση από το δεύτερο μεγαλύτερο πρόγραμμα που αφορά την περιφέρεια της Αττικής. Στην περιφέρεια αυτή, που φιλοξενεί περίπου το 50% του πληθυσμού της χώρας, μέσα στα δύο χρόνια υλοποίησης του ΕΣΠΑ απορροφήθηκαν 76,5 εκατ. ευρώ (ποσοστό 2,51%) από τον συνολικό προϋπολογισμό των 3,051 δισ. ευρώ.

Σε μέσα επίπεδα, στα περιφερειακά προγράμματα η απορρόφηση πόρων στις αρχές Νοεμβρίου έφτασε το 5,85%.

Την ίδια ώρα η Κομισιόν εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτική για τον τρόπο που φτιάχτηκε το 2007 το νομικό πλαίσιο του ΕΣΠΑ. Ο υπεύθυνος της γενικής διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής της Κομισιόν για την Ελλάδα και την Κύπρο, Ζακ Πονσέ, επισήμανε ότι οι πολύ μεγάλες καθυστερήσεις οφείλονται στις πολύπλοκες διαδικασίες που απαιτούνται, επισημαίνοντας πρόσφατα τον υφυπουργό Οικονομίας Σταύρο Αρναουτάκη ότι «κινδυνεύετε να πνιγείτε με τις παρούσες διαδικασίες».

Ζήτησε να ξεκινήσει άμεσα η απλοποίηση του πακέτου προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα προγράμματα, προσθέτοντας ότι δεν θα χρειαστούν τεράστιες αλλαγές, απλά προσαρμογές.

Η δρομολόγηση των αλλαγών που θα πρέπει να γίνουν για να επιταχυνθεί η ένταξη και υλοποίηση έργων από το ΕΣΠΑ 2007 -2013 θα γίνει μέσα στις επόμενες ημέρες.

Την Πέμπτη η υπουργός Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας θα επαναλάβει συναντήσεις με στελέχη που διαχειρίζονται τα κοινοτικά κονδύλια ώστε να έχει εικόνα και για το κλείσιμο του Γ’ ΚΠΣ.

Του Στέλιου Κράλογλου

capital.gr

Απαξίωση της Διοίκησης του Επιμελητηρίου, για τα χιλιάδες μέλη του Επαγγελματικού του τμήματος.

Επί τρία χρόνια επισημαίνουμε στον πρόεδρο αλλά και την Διοικητική Επιτροπή του Επιμελητηρίου, σε όλους τους τόνους προφορικώς και γραπτώς, δια ζώσης αλλά και δημοσίως, τα μεγάλα προβλήματα των 3000 χιλ. περίπου επιχειρηματιών του μεγαλύτερου τμήματος του, του Επαγγελματικού. Απαξιώνει, αδιαφορεί προκλητικά και κωφεύει. Οι της Διοικητικής είναι ανύπαρκτοι για τον κλάδο μας, δεν τους απασχολεί και είναι λογικό αφού δεν το κατέχουν το αντικείμενο δεν είναι του επιπέδου τους. Μόνο τυχαία δεν είναι η απουσία εκπροσώπου του Επαγγελματικού τμήματος στην Διοικητική Επιτροπή.
Βρίσκονται σίγουρα σε λάθος κατεύθυνση, αφού αντιμετωπίζουν αρνητικά το σύνολο των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και δεν έγινε έως τώρα, καμία ουσιαστική κίνηση για την υπεράσπιση των συμφερόντων του τμήματος. Είναι μόνιμα έξω από κάθε σχεδιασμό τους η εστίαση και ο τουρισμός, έξω από την έκθεση, έξω από την θέλησή τους. Κυριολεκτώ και δεν υπερβάλω όταν λέω, ότι δεν θέλουν τον κλάδο, τους επαγγελματίες της Γαστρονομίας, της Ψυχαγωγίας, της Διασκέδασης να «σηκώσει κεφάλι» και να ανασάνει!!!! Ο ίδιος δε ο Πρόεδρος, δεν μας «γουστάρει» καθόλου, θεωρεί τον κλάδο κατώτερης και δεύτερης κατηγορίας επαγγέλματα, αν μπορούσε θα διέγραφε το τμήμα αυτό απ’το Επιμελητήριο.
Δεν ενδιαφέρθηκε έως τώρα καθόλου για τα προβλήματα, παρ’ ότι επανειλημμένως του ζητήθηκε να δράσουμε με απαραίτητες παρεμβάσεις, στην Νομαρχία σχετικά με μέτρα που θα μπορούσε να ληφθούν για μουσική με ηχεία σε εξωτερικό χώρο, τα ανοικτά ΜΠΑΡ, το θέμα της αυτόφωρης διαδικασίας που ταλαιπωρεί και διασύρει τους επαγγελματίες του κλάδου των επισιτιστών εξισώνοντάς τους με τους κοινούς εγκληματίες, αφού σε εντοπισμό ακόμη και απλών λειτουργικών παραβάσεων συλλαμβάνεται ο υπεύθυνος του καταστήματος.
Καμία παρέμβαση, προς την τοπική αυτοδιοίκηση για τους κοινόχρηστους χώρους, την προστασία των υπαίθριων τραπεζοκαθισμάτων από τα καιρικά φαινόμενα, ήλιο-βροχή-αέρα, με μια συγκεκριμένη πρόταση λειτουργικών και αισθητικά ταιριαστών με τον περιβάλλοντα χώρο στεγάστρων, ενσωματώνοντας τα τελικά στον εξοπλισμό του καταστήματος. Τίποτα για τα εξοντωτικά πρόστιμα στα Καλάμια, για τις τραγικές εξελίξεις στον Κόρφο, το παραλιακό μέτωπο στο Κιάτο, το Ξυλόκαστρο, τα κιόσκια στον Φλοίσβο, Αγ. Νικόλαο και στο Λουτράκι, με την Κτηματική να σαρώνει επιβάλλοντας εξοντωτικές χρεώσεις εν μέσω κρίσης, χωρίς ευαισθησία και αναστολές, όλα αφημένα μόνο στην ατομική μας ικανότητα και ευτυχώς στην ύπαρξη του Σωματείου τους το Σ.Ε.Γ.Ε.Σ.. Καμία βοήθεια από τον «μεγάλο» φορέα μας, το Επιμελητήριο, καμία μέριμνα ή ενδιαφέρον, ολική απαξίωση.
Καμιά παρέμβαση προς τους Δήμους και τις υπηρεσίες τους, για διευκόλυνση της έκδοσης αδειών μουσικών οργάνων με ρύθμιση καταβολής παλαιών οφειλών. Για τα λουκέτα και τις μηνύσεις, τα πρόστιμα της τάξης πολλών χιλιάδων Ευρώ, που επιβάλλονται σε επαγγελματίες, οι οποίοι τολμούν και ξεκινούν μια επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς να έχουν κρεμασμένη εκείνη τη στιγμή την άδεια. Ενώ όλοι γνωρίζουν το Αρθ. 80 του κώδικα, περί απλούστευσης διαδικασιών και μεταβίβασης, την στιγμή εκείνη η γραφειοκρατία οργιάζει, με αποτέλεσμα την μεγάλη ταλαιπωρία και ενίοτε την οικονομική καταστροφή των επαγγελματιών.
Δεν ξέρουν τίποτα για εισπρακτικούς οργανισμούς ΑΕΠΙ, συγγενικά δικαιώματα GRAMMO - ΑΠΟΛΛΟΝ - ΕΡΑΤΩ, ελεγκτικούς μηχανισμούς και υπηρεσίες είκοσι δυο (22) τον αριθμό. Δεν ξέρουν τίποτα για τα προβλήματα μας, την τεράστια έλλειψη εκπαιδευμένου προσωπικού, την δυσκολία έκδοσης βιβλιαρίων υγείας των εργαζομένων, την κατάργηση της παραγγελίας με μπλοκ, την εφαρμογή στο πόδι του νόμου περί απαγόρευσης του καπνίσματος, το σφράγισμα της επιχείρησης με τρεις απλές παραβάσεις χωρίς τελεσίδικη απόφαση, και τόσα άλλα.
Δεν ξέρουν τίποτα για τα θέματα μας, δεν έχουν σχέση με αυτά. αλλά φοβούνται επίσης ότι δίνοντας περιθώρια στον κλάδο να αναπτυχθεί να μεγαλώσει, θα απεμπολήσουν τα κεκτημένα οφίτσιά τους. Θέλουν να μας διατηρούν χωρισμένους σε πολλά μικρά κομμάτια, ανοργάνωτους, εξοστρακισμένους, εκτός των κέντρων αποφάσεων από τα οποία εξαρτάται η επιβίωση μας. Κάνουν ότι είναι δυνατόν για να μας διασπάσουν σε ελεγχόμενα τμήματα, στηρίζοντας τον κατακερματισμό του ενιαίου μεγάλου φορέα του κλάδου, φτιάχνοντας κατά τόπους μεικτούς και πολύ μικρούς συλλόγους, νομίζοντας ότι έτσι θα είναι του χεριού τους. Ακόμη και την κατά τόπους υποτιθέμενη ενημέρωση, την κάνουν για ένα κλάδο και μόνο για τα μάτια του κόσμου, μόνο για τα δελτία τύπου, ουσία μηδέν.
Τρία χρόνια συμμετέχοντας ενεργά στο συμβούλιο ως μοναδικό μέλος του κλάδου Εστίασης, αφιερώνοντας καθημερινά πολύτιμο χρόνο για την κάθε δράση της οποίας ανέλαβα την ευθύνη ή είχα την γνώση, προσπάθησα να μεταφέρω με κάθε τρόπο τα προβλήματα στην Διοίκηση. Εσωτερικά και σε όλους τους τόνους έθεσα τους προβληματισμούς για τις υποχρεώσεις μας προς τα μέλη, τίποτα καμία αντίδραση, απαξίωση. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα και κυλά εις βάρος μας τελικά, χωρίς καμία πρόοδο κανένα ενδιαφέρον για τα σοβαρά θέματα μας, μόνο λόγια, φιγούρα και αυταρέσκεια. Τα λέω όλα αυτά τώρα, κοντά στη λήξη της θητείας, γιατί υπάρχει ακόμη χρόνος έστω και την τελευταία στιγμή, να κάνουν κάτι, μια - δυο δράσεις για το τμήμα.

Δεν θα διασωθεί βέβαια κανείς από την μήνη των μελών όταν έλθει η ώρα, αλλά τουλάχιστον, δεν θα έχουμε το απόλυτο μηδέν, χωρίς καμία ουσιαστική προσφορά για την αντιμετώπιση των πολλών προβλημάτων. Ο επιχειρηματίας έχει μάθει να περιμένει υπομονετικά και να ανέχεται, το αποδεικνύει συνεχώς άλλωστε. Ξέρει να διεκδικεί και να ρισκάρει, όμως ξέρει και να τιμωρεί αυτούς που τον κοροϊδεύουν προσπαθώντας να τον ξεγελάσουν. Πρέπει να πιέσουμε λοιπόν να γίνουν πράξη έστω τα αυτονόητα, μπορούμε, αλλιώς να πάμε όλοι σπίτια μας ως ανεπαρκείς και ολίγοι.

Η επιχειρηματικότητα στον τόπο μας θα πρέπει να προστατευθεί, να τονωθεί και όχι να εκδιωχθεί. Οι επαγγελματίες που στην πλειοψηφία τους λειτουργούν μικρές παραδοσιακές επιχειρήσεις, είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αυτοί που καρτερικά νυχθημερόν είναι εκεί για να σερβίρουν και να εξυπηρετήσουν, όλους, χωρίς διακρίσεις. Αυτοί όμως θέλουν να μας αποκόψουν, να μην υπάρχει άλλη γνώμη, άλλη συμμετοχή στις αποφάσεις, να μην αφήσουν κανένα κενό για παρουσία εκπροσώπων μας στο Επιμελητήριο. Επιβάλετε να είμαστε εκεί όπου θα έχουμε την ευκαιρία να καταθέσουμε απόψεις για την προώθηση γνωμοδοτήσεων, επί των όποιων νομοθετικών ρυθμίσεων μέλει να θεσπιστούν για το καλό του επαγγελματία. Είναι αναγκαίο να κινηθούμε, να κινηθούμε γρήγορα συντεταγμένα και αποτελεσματικά με σύνθεση των κλάδων και συνεργασία ως επιχειρηματική κοινωνία, όχι διηρημένοι και αντίπαλοι.

Το μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Κορινθίας
Χρήστος Ντούσικος

Επιτέλους

Πότε θα καταλάβετε κύριοι ότι δεν μας “παίρνει” άλλο πια.
Πότε θα γυρίσετε να κοιτάξετε πλάι σας, πίσω σας;.
Πότε θα κοιτάξετε μπροστά, χωρίς τα ματαιόδοξα φίλτρα …..
Πότε θα κάνετε το ελάχιστο για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από την κρίση.
Πότε θα βάλουμε το πρόβλημα στο τραπέζι ως έκτακτο, ως επείγον, ως μεγάλη ανάγκη.
Τι;;;; κάνετε; που το πάτε;

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!! ξεφύγετε από τις αγκυλώσεις σας.
Αντιληφθείτε και την τρίτη διάσταση,
«μην γυρίζετε γύρω απ΄ τη σκιά σας».

Δημοσιογράφος VS μπλόγκερ

Οι διαφημιζόμενοι δεν μετακινούνται όμως εύκολα στο Internet. Τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα.

«Στις ΗΠΑ το κάνουν. Τα λεφτά είναι ακόμη περισσότερα στον έντυπο Τύπο, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο – εκτός αν μιλάμε για εταιρείες όπως η Google η οποία βγάζει αστρονομικά ποσά – αλλά και η διαφήμιση στο Internet κινείται γρήγορα. Η μετακίνηση θα είναι μακροχρόνια. Σίγουρα θα παραμείνουν κάποιες διαφημίσεις στα παραδοσιακά media, αλλά οι περισσότερες θα είναι στο Internet. Στις ΗΠΑ συνέβη κάτι που ίσως να μην είναι ο κανόνας για άλλες χώρες: οι τοπικές εφημερίδες (σ.σ.: στην κάθε Πολιτεία) είχαν σχεδόν το μονοπώλιο της ενημέρωσης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό έκανε τους εκδότες πολύ άπληστους όσον αφορά τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους βραχυπρόθεσμα, γεγονός που είχε αρνητικές συνέπειες μακροπρόθεσμα. Διότι πολλές φορές η μεγιστοποίηση του κέρδους συνεπαγόταν την ελαχιστοποίηση της δημοσιογραφίας. Τώρα, που κάποιος τους παίρνει τη διαφήμιση, έχουν ήδη χαλάσει την ποιότητα της δημοσιογραφίας, οπότε χάνουν αναγνώστες».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη κλικάροντας ΕΔΩ

Ισπανία: ρεκόρ παραγωγής αιολικής ενέργειας

Νέο ρεκόρ παραγωγής σημείωσαν τα αιολικά πάρκα της Ισπανίας το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, καλύπτοντας κατά το ήμισυ τις ανάγκες της χώρας σε ηλεκτρική ενέργεια.

Σε αυτό συνέβαλαν και οι ισχυροί άνεμοι που έπνεαν ακατάπαυστα, μεγιστοποιώντας σε πολύ μεγάλο βαθμό την αποδοτικότητα των ανεμογεννητριών.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, την Κυριακή το πρωί οι ανεμογεννήτριες της χώρας κάλυψαν το 53% της συνολικής ζήτησης σε ηλεκτρισμό παράγοντας μέχρι και 11,5 GW, ενώ η δυναμική τους φτάνει στην καλύτερη περίπτωση τα 18 GW.

Το νέο ρεκόρ παραγωγής του 53% καταρρίπτει το 44% της προηγούμενης εβδομάδας. Η σημαντική αύξηση της παραγωγής αποδίδεται στους ισχυρούς ανέμους που πνέουν στην Ιβηρική χερσόνησο.

Χάρη στην απόδοση των ανεμογεννητριών το Σαββατοκύριακο το ισπανικό δίκτυο διέθετε περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από αυτή που χρειαζόταν για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας.

Τα προηγούμενα χρόνια, όταν επικρατούσαν παρόμοια καιρικά φαινόμενα συνήθως οι ανεμογεννήτριες ετίθεντο εκτός λειτουργίας για ένα μικρό χρονικό διάστημα για λόγους ασφάλειας.

Ωστόσο, σήμερα τα αποθέματα ενέργειας κατά βάση εξάγονται ή χρησιμοποιούνται στους υδροηλεκτρικούς σταθμούς.

econews.gr

Τα τείχη μετά το Τείχος...

Δύο δεκαετίες μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, πολλά είναι τα τείχη σε ολόκληρο τον κόσμο που συνεχίζουν να βρίσκονται στη θέση τους ή ανεγέρθηκαν ακόμα και μετά το 1989.

.

Διαβάστε τη συνέχεια κλικάροντας ΕΔΩ.

Τ.Μπιρμπίλη: "θα υπάρξει και δεύτερη μελέτη για τα απορρίμματα στην Αττική"

Δεύτερη φάση μελέτης διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική, προαναγγέλλει η Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Τίνα Μπιρμπίλη.


Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Έθνος», υπογράμμισε ότι η κατάσταση στον τομέα διαχείρισης των απορριμμάτων είναι τραγική. «Έχουμε περιπτώσεις ανεξέλεγκτων χωματερών, οι οποίες δεν είναι όσες ισχυριζόταν η προηγούμενη κυβέρνηση αλλά πολύ περισσότερες. Πρέπει να βρούμε άμεσα λύση για την Αττική και την υπόλοιπη χώρα. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, τον οποίο ακόμα δεν έχουμε αποφύγει, να χαθούν τα ευρωπαϊκά κονδύλια για τα αναγκαία έργα στην Αττική και να υποχρεωθούμε να πληρώσουμε υπέρογκα πρόστιμα».

Αποκάλυψε ότι πρωταρχικός της στόχος είναι η ανακύκλωση για αυτό αναζητά κονδύλια για να υποστηρίξει το έργο. «Στόχος μας είναι η μείωση, η ανακύκλωση, η αξιοποίηση και η ταφή μόνο των υπολειμμάτων. Μιλάμε για ΧΥΤΥ, δηλαδή χώρο υγειονομικής ταφής των υπολειμμάτων και όχι των απορριμμάτων. Αυτό που θα θάβεται θα είναι υπόλειμμα, δεν θα είναι απόβλητο».

Ερωτηθείσα για το πώς θα διαχειριστεί τα απόβλητα της Αττικής μέχρι το 2012, που εκτιμάται ότι θα κορεστεί ο ΧΥΤΑ της Αττικής ανακοίνωσε ότι "θα υπάρξει και δεύτερη φάση μελέτης του πολύ μεγάλου προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική".

Αυτοδιοίκηση.gr

Ο Τετραγωνισμός του Κύκλου

Ένα τραγικό λάθος, που μπορεί να αποβεί μοιραίο, διαπράττει η κυβέρνηση με τον προϋπολογισμό. Πέρα από τους πολλούς αριθμούς, τα στατιστικά στοιχεία, τις προβολές με γραφήματα, λείπει από το βασικό αυτό κείμενο το ακροτελεύτιο εκείνο άρθρο ότι η διαφύλαξη της οικονομίας εναπόκειται στον... πατριωτισμό των Eλλήνων.

Oύτε στο προοίμιό του, την εισαγωγή, ούτε στο κυρίως κείμενό του, ούτε και στο τελικό συμπέρασμά του, καταγράφεται άμεσα η τραγική κατάσταση της οικονομίας.

Aφήνει μόνο ορισμένες υποψίες για κάτι τέτοιο, παραλείπει επεισόδια και αντίθετα δημιουργεί ελπίδες πως κάποτε οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν και όπου να ‘ναι σιμώνει η ώρα για καλύτερες ημέρες.

Kαι το τραγικότερο όλων είναι ότι η κυβέρνηση, αν και αναγνωρίζει τις καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης που διέρχεται η οικονομία, συντηρεί τις ελπίδες αποφεύγοντας να διαγράψει τις όποιες προεκλογικές αγκυλώσεις και δεσμεύσεις της.

Για λιγότερο σοβαρό θέμα κάποτε ο διανοούμενος και πολιτικός Παναγιώτης Kανελλόπουλος είχε πει στη Bουλή την ιστορική φράση «είπα, ξείπα», αλλά η παρούσα κυβέρνηση αρνείται έστω και τη χρονολογική μετάθεση της ικανοποίησης των υπεσχημένων της. Aντί να σημάνει συναγερμό και να εκπέμψει σήμα κινδύνου, διστάζει να πει ότι παρέλαβε καμένη γη, να δηλώσει ότι η Oικονομία έχει ήδη χρεοκοπήσει και να ζητήσει θυσίες.

Θυσίες πρωτίστως από τους έχοντες κατά δήλωσή τους, αλλά και θυσίες από όλους εκείνους που φοροδιαφεύγουν, φοροαποφεύγουν και φοροκλέβουν, και οι οποίοι θρασύτατα απαιτούν καλύτερο κράτος, καλύτερες υποδομές, γκρινιάζουν για τις παροχές υγείας και παιδείας.

Aνεξήγητα διστάζει να μιλήσει ξεκάθαρα ότι δεν είναι ώρα για αιτήματα και παροχές, ότι τα παιχνίδια τέλειωσαν, ότι οι καιροί είναι χαλεποί και δεν επιτρέπουν ευχάριστες λύσεις ούτε και σπατάλες.

Kαλός ο προϋπολογισμός λοιπόν, αλλά λείπει μια λεπτομέρεια. Aφήνει τους υπουργούς αμέριμνους να ονειρεύονται και να σχεδιάζουν επί χάρτου και ολόκληρη την κοινωνία να ελπίζει σε μια αναδιανομή ενός ανύπαρκτου πλούτου. Aλλά όλοι αυτοί αγνοούν πως όσοι προσπάθησαν μέχρι τώρα να τετραγωνίσουν τον κύκλο, απέτυχαν παταγωδώς.

Του Αντώνη Δαλίπη

ΗΜΕΡΗΣΙΑ, ενέργεια.gr

Νέα Γρίπη: Έφυγαν και .. "ξέχασαν" να δώσουν χρήματα και προσωπικό.

Το χέρι στην τσέπη βάζουν οι αιρετοί της αυτοδιοίκησης, προκειμένου να προστατευτούν οι πολίτες από το νέο ιό της γρίπης.

Όπως τόνισαν σε σχετική σύσκεψη τόσο η Υπουργός Υγείας Μ. Ξενογιαννακοπουλου, όσο και η Υφυπουργός Φώφη Γεννηματά, το σχέδιο της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας προέβλεπε 1500 εμβολιαστικά κέντρα που θα λειτουργούσαν με ευθύνη της αυτοδιοίκησης. Μόνο που δεν προέβλεψε τους αναγκαίους πόρους και το προσωπικό!!!

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξει από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου το σχέδιο εμβολιασμού, όμως παρόλα αυτά, δήμοι και νομάρχες με ιδίους πόρους θα λειτουργήσουν 213 από αυτά, δηλαδή το 1/3 από τα συνολικά.

Στη χθεσινή σύσκεψη ο Πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ Νικήτας Κακλαμάνης ανέφερε ότι μόνο στο δήμο της Αθήνας θα λειτουργήσουν 27 κέντρα εμβολιασμού με έξοδα του δήμου, ενώ ζήτησε να ενταχθουν στα άτομα υψηλού κινδύνου, όσοι εργάζονται στις υπηρεσίες καθαριότητας.

Από την πλευρά του ο Πρόεδρος της ΕΝΑΕ Δημήτρης Δράκος, τόνισε ότι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση παρά τα οικονομικά προβλήματα θα συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις σε αυτή την υπόθεση, ενώ ο Νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας σημείωσε ότι έχει έτοιμα 150 κέντρα αλλά θα λειτουργήσει 4 γιατί δεν του δόθηκε ποτέ προσωπικό και ζήτησε να υπάρξει καλύτερη καθαριότητα στα σχολεία.

Οι εμβολιασμοί που θα γίνουν από 752 κέντρα σε όλη την Ελλάδα θα ξεκινήσουν με το προσωπικό υγείας στις 16 Νοεμβρίου.

e-αυτοδιοίκηση

Τέλος ο διπλός μισθός για νομάρχες και δημάρχους

«Ψαλίδι» σε μισθούς δημάρχων και νομαρχών βάζει η κυβέρνηση στο πλαίσιο της προσπάθειας να μειώσει τις δαπάνες του δημόσιου τομέα. Η περικοπή των μισθών θα γίνει με δύο τρόπους:

- Τη φορολόγησή τους, καθώς μέχρι σήμερα θεωρούνται αποζημιώσεις και δεν υπόκεινται σε κάποιο φορολογικό συντελεστή
- Με την κατάργηση διπλών μισθών που με βάση ρύθμιση της κυβέρνησης Καραμανλή λαμβάνουν αρκετοί από αυτούς από 1/1/2007

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομικών, μία από τις ρυθμίσεις που θα περιλαμβάνει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που προτίθεται να φέρει σύντομα στη Βουλή η κυβέρνηση θα είναι η κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης και η φορολόγηση όλων των εισοδημάτων με βάση νέα ενιαία προοδευτική φορολογική κλίμακα χωρίς καμία εξαίρεση. Αυτό σημαίνει ότι και τα εισοδήματα δημάρχων και νομαρχών που κυμαίνονται από περίπου 20.000 (για τους μικρούς δήμους) έως και πάνω από 80.000 ευρώ (για τους νομάρχες) ετησίως θα ενταχθούν στη συγκεκριμένη κλίμακα.

Όπως μάλιστα, έλεγε πηγή του υπουργείου Οικονομικών στην αυτοδιοίκηση gr «δεν είναι δυνατόν οι μισθοί δημάρχων και νομαρχών να νοούνται ως αποζημιώσεις και μην φορολογούνται, τη στιγμή που εκτός των άλλων με βάση αυτούς κατοχυρώνονται οι συντάξεις τους» (σ.σ. απαιτούνται δύο τετραετίες).

Να σημειωθεί ότι ο μισθός ενός δημάρχου υπολογίζεται με βάση το μέγεθος (και άρα τα οικονομικά, του δήμου) και ξεκινάει από περίπου 19.000 ευρώ ετησίως για να φτάσει μαζί με τα έξοδα παράστασης πάνω από 60.000 ευρώ. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς ο μισθός του δημάρχου που έχει εκλεγεί σε μεσαίο δήμο ανέρχεται σε περίπου 3 με 3.500 ευρώ το μήνα. Όσο για την αποζημίωση των νομαρχών, αυτή φτάνει στα 5.880 ευρώ το μήνα (4100 βασικός μισθός συν 350 ευρώ το επίδομα θέσης, 440 τα έξοδα παράστασης, 440 τα έξοδα κίνησης και 550 η πάγια αποζημίωση), δηλαδή 82.208 ευρώ ετησίως.

Τέρμα και στους διπλούς μισθούς

Παράλληλα, όπως έχει ήδη προαναγγείλει ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης και επιβεβαιώνει και το υπουργείο Οικονομικών, θα δοθεί τέλος και στους διπλούς μισθούς που λαμβάνουν πολλοί δήμαρχοι και νομάρχες, οι οποίοι πριν την εκλογή τους εργάζονταν στο δημόσιο ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση που ίσχυε και παλαιότερα, είχε καταργηθεί από 1/1/2007, ωστόσο επανήλθε σχεδόν ενάμιση χρόνο αργότερα και μάλιστα αναδρομικά από την 1/1/2007! Σύμφωνα με αυτή οι δήμαρχοι και νομάρχες δεν καλούνται πλέον να επιλέξουν μεταξύ των δύο μισθών (του αιρετού αξιώματός τους ή της οργανικής τους θέσης) αλλά λαμβάνουν και τους δύο.

Υπενθυμίζεται ότι το θέμα του διπλού μισθού είχε ανακινηθεί προεκλογικά από τον εκπρόσωπο Τύπου της Ν.Δ. Γιώργο Κουμουτσάκο ο οποίος είχε καταγγείλει ότι ο νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας λάμβανε αμοιβή και από την προηγούμενη εργασία του στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Το γεγονός είχε προκαλέσει την έντονη αντίδραση του κ. Μίχα ο οποίος είχε καλέσει τον κ. Κουμουτσάκο να ρωτήσει τους κ.κ. Δημήτρη Δράκο (πρόεδρο της ΕΝΑΕ) και Νικήτα Κακλαμάνη (ΚΕΔΚΕ), οι οποίοι πρωτοστάτησαν στην επαναφορά του καθεστώτος του διπλού μισθού.

Αυτοδιοίκηση.gr

Δήμος Κορινθίων : Κεντρο-αριστερό σχήμα προτείνει ο Πέτρος Λέκκας

Σύντομη κουβέντα με τον Πέτρο Λέκκα, πρώην δήμαρχο Σαρωνικού. Το θέμα της κουβέντας αφορά τον Καποδίστρια 2 και το νέο Δήμο Κορινθίων.

Δεν θεωρεί ότι έχει νόημα να γίνουν πάνω από 3 Δήμοι, άρα Κόρινθος και Λουτράκι πρέπει να πάνε μαζί. Ο κ. Λέκκας θεωρεί ότι πρέπει να γίνει σοβαρή συζήτηση η οποία να περιλαμβάνει μερικά αυτονόητα ζητήματα όπως, η οικιστική ανάπτυξη, η χωροταξία, η οικονομική ευρωστία, η διαχείριση των απορριμμάτων, η τουριστική ανάπτυξη κλπ. Στα πλαίσια αυτά θεωρεί ότι οι πρώην και νυν δήμαρχοι όπως και άλλες προσωπικότητες πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα πλαίσιο πέντε μεγάλων έργων και κατευθύσεων και να φτιάξουν ένα κεντρο-αριστερό σχήμα το οποίο θα διεκδικήσει το νέο Δήμο Κορινθίων. Χαρακτηριστικά ανέφερε τα ονόματα των κκ Πνευματικού, Γκεζερλή, Καμπούρη και Κασίμη.

Ο κ. Λέκκας θεωρεί ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει σε μηδενική βάση πάνω στα πραγματικά προβλήματα και τις προκλήσεις που φέρνει ο Καποδίστριας 2. Δεν θεωρεί ότι οι εν ενεργεία δήμαρχοι ή οι νομαρχιακοί σύμβουλοι έχουν πολιτικό προβάδισμα όπως επίσης δεν συμφωνεί με την μικροπολιτική αντιμετώπιση της διοικητικής μετταρύθμισης.

Είπε χαρακτηριστικά << Αυτά τελείωσαν. Απαιτείται σοβαρότητα και ευθύνη.>>

Το τείχος ...

9 Νοεμβρίου 1989, 6.30 μ.μ.. Στο Κέντρο Τύπου στην οδό Μόρενστρασε του Ανατολικού Βερολίνου, ο κ. Σαμπόβσκι, το νούμερο 3 - τότε - του ανατολικογερμανικού κομμουνιστικού κόμματος (ύστερα από τον γενικό γραμματέα Εριχ Χόνεκερ και τον ορισμένο διάδοχό του Εγκον Κρεντς) δίνει συνέντευξη στους ξένους ανταποκριτές. «Μία από τα ίδια» σημειώνει κατά την έναρξή της ένας από αυτούς. Αυτό συνεχίζεται και όταν ο ομιλητής αρχίζει να διαβάζει αποσπάσματα από νέα απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Για αλλαγή των διατάξεων περί ταξιδίων στο εξωτερικό είναι εδώ ο λόγος. Για κατάργηση των περιορισμών. Για ελεύθερη διακίνηση. «Από πότε θα ισχύει αυτό;» ερωτά ιταλός δημοσιογράφος. «Από όσο ξέρω... από τώρα, αμέσως» είναι η απάντηση. H ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται ξαφνικά. Οι δημοσιογράφοι εγκαταλείπουν τρέχοντας την αίθουσα. Στις 7.05 μ.μ. το πρακτορείο Associated Press χρησιμοποιεί ως πρώτο τον όρο «άνοιγμα των συνόρων». Και λίγα λεπτά αργότερα η γερμανική τηλεόραση επιβεβαιώνει ότι η «Ανατολική Γερμανία ανοίγει οριστικά τα σύνορα».

Από το ΒΗΜΑ